القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤٦
آل عمران ، مدنى ، 200 آيه
3 / 52 - 45
45 . چون گفت فرشتگان : اى مريم ! بدرستى كه خداى مژده مىدهد ترا به سخنى ازو ، نام او خجسته و بساينده عيسى پسر مريم ، روى شناسى در اين جهان و آن جهان و از نزديك كردگان .
46 . و سخن گويد مردمان را در گهواره و پيرى و از شايستگان .
47 . گفت : پروردگار من ! چگونه باشد مرا فرزندى و نبسود مرا آدمئ . گفت : همچنانت خداى مىآفريند آنچه مىخواهد چون گذارد كارى پس هراينه گويد مر آن را باش پس باشد .
48 . و در آموزد او را نامه را و سخن درست را و توريت را و انجيل را .
49 . و فرستادهء به پسران يعقوب ، كه : من بدرستى كه آمدم شما را به نشانى از پروردگار شما كه من اندازه كنم براى شما از گل همچو پيكر پرنده ، پس دردمم در آن پس گردد مرغى به فرمان خداى و به كنم نابيناى مادرزاد را و پيس را و زنده كنم مرده‌گان را به فرمان خداى و آگاهانم شما را [ 67 ] به آنچه خوريد و آنچه يخنى نهيد در خانه‌هاى خويش . بدرستى كه در اينت هراينه نشانى مر شما را اگر هستيد گروندگان .
50 . و باور دارنده مر آنچه پيش من از توريت ، و تا گشاده كنم براى شما برخى آنچه بازبسته شد بر شما و آمدم شما را به نشانى از پروردگار شما ، پس بترسيد از خداى و فرمان بريد مرا .
51 . بدرستى كه خداى پروردگار من و پروردگار شما ، پس بپرستيد او را ، اين راهى است راست .
52 . پس چون دريافت عيسى ازيشان ناگرويدن را ، گفت : كيست يارى گران من به خداى ؟ گفت حواريّان : ما يارى گران خداييم ، گرويديم به خداى و گواه شو به كه ما گروندگانيم .