القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٥٢١
ليل ، مكّى ، 21 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 91 / 15 - 1
1 . سوگند به آفتاب و روشنى آن .
2 . و ماه چون پىروى كند آن را .
3 . و روز چون روشنى كند آن را .
4 . و شب چون پوشد آن را و آسمان و آن كه برآورد آن را .
5 . و زمين و آن كه گسترد آن را .
6 . و تن و آن كه راست كرد آن را .
7 . پس در دل انداخت آن را بدكارئ آن را و پرهيزكارى آن را .
8 . بدرستى كه رست آن كه پاك كرد آن را .
9 . و بدرستى كه نوميد شد آن كه خاك پوش كرد آن را .
10 . به دروغ داشت [ 759 ] قبيلهء ثمود به گذشتن خويش از اندازه .
11 . چون برانگيخته شد بدبخت‌تر آن .
12 . پس گفت مر ايشان را فرستادهء خداى : شتر مادهء خداى را و آب خور آن .
13 . پس به دروغ داشتند او را پس پى كردند آن را .
14 . پس نيستى انداخت بر ايشان پروردگار ايشان به گناه ايشان ، پس هموار كرد آن را .
15 . و نمىترسد از سر انجام آن .
ليل ، مكّى ، 21 آيه
ليل ، مكّى ، 21 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 92 / 12 - 1
1 . سوگند به شب چون بپوشد .
2 . و روز چون روشن شود .
3 . و آن كه آفريد نر را و ماده را .
4 . بدرستى كه كوشش شما هراينه پراكنده است .
5 . پس امّا آن كه داد و پرهيز كرد .
6 . و راست گوى داشت به نيكوتر .
7 . پس زود آسان كنيم او [ را ] آسانى را .
8 . و امّا آن كه نداد و بىنياز شد .
9 . و به دروغ داشت به نيكوتر .
10 . پس زود آسان كنيم او را دشوارى را .
11 . و نه بىنياز كند ازو خواستهء او چون در افتد .
12 . بدرستى كه بر ما هراينه راه نمودن .