القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٥١٩

فجر ، مكّى ، 30 آيه

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 89 / 24 - 1

1 . سوگند به بامداد .

2 . و شبهاى ده .

3 . و جفت و طاق .

4 . و شب چون رود .

5 . ا در آنت سوگندى مر خداوند خرد را ؟

6 . ا نديدى چگونه كرد پروردگارت به عاد ؟

7 . ارم خداوند ستون .

8 . آن كه آفريده نشد مانند آن در شهرها .

9 . و گروه صالح ، آنانى كه بريدند سنگ را به وادى .

10 . و فرعون خداوند ميخها .

11 . آنانى كه گذشتند از اندازه در شهرها .

12 . پس بسيار كردند در آن تباهى .

13 . پس ريخت بر ايشان پروردگارت تازيانهء عذاب .

14 . بدرستى كه پروردگارت هراينه به سر راه .

15 . پس امّا آدمى ، چون آزمايد او را پروردگار او ، پس گرامى كند او را و نيكوداشت كند او را ، پس گويد : پروردگار من گرامى كرد مرا .

16 . و امّا چون آزمايد او را ، پس تنگ كند برو [ 757 ] روزى او را ، پس گويد : پروردگار من خوار كرد مرا .

17 . حقا ! مه كه گرامى نكنيد بىپدر را .

18 . و برنمىانگيزيد بر خوردنئ درويش .

19 . و مىخوريد مرده مانده را خوردنئ گرد كردنى .

20 . و دوست مىداريد خواسته را دوستى بسيار .

21 . حقّا ! چون كوفته شود زمين كوفته شدنى كوفته شدنى .

22 . و آيد پروردگارت و فرشته رس رس .

23 . و آورده شود آن روز به دوزخ ، آن روز ياد آرد مردم و چگونه او را ياد .

24 . گويد : اى كاشكى من پيش فرستادمى براى زندگانى خود !