القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٥٠٣

قيامه ، مكّى ، 40 آيه

75 / 26 - 1

1 . نه سوگند ياد مى همىكنم به روز رستخيز .

2 . و سوگند ياد همىكنم به تن نكوهش‌گر .

3 . ا پندارد آدمى كه هرگز فراهم نياريم استخوان او

4 . « 1 » . . . ريم توانايان بر اين كه راست كنيم و هموار سر انگشتان او را .

5 . نه كه همىخواهد [ 737 ] مردم ابو جهل تا كه بدى كند فراپيش خود را زمان آينده .

6 . مىپرسد ، كى است روز رستخيز ؟

7 . پس چون خيره شود بينايى چشم .

8 . و بگيرد سياه و تاريك گردد ماه .

9 . و فراهم آورده شود آفتاب و ماه .

10 . گويد مردم آن روز كه كجاست گريز جايى .

11 . حقا كه آن روز نه هيچ پناهى .

12 . به سوى پروردگارت است آن روز آرامگاه .

13 . آگاه كرده شود مردم آن روز به آن چه پيش فرستاد و باز پس گذاشت .

14 . نه كه مردم بر تن خويش بيناست .

15 . و اگر پيش افكند عذرهاى پوزشهاى خويش را .

16 . مجنبان به خواندن آن قرآن زبانت را تا كه شتاب كنى به خواندن آن .

17 . بدرستى كه بر ماست فراهم داشتن آن بر دل تو و خواندن آن .

18 . پس چون خوانيم آن را بر تو پس پىروى كن خواندن او را . 19 . باز پس بدرستى كه بر ماست روشن كردن آن .

20 . حقا نه كه دوست مىداريد اين جهان شتابنده را .

21 . و فرو مىگذاريد آن جهان بازپسين .

22 . رويهاى اهل سعادت آن روز تازه و تابان .

23 . به سوى پروردگار خويش نگران بىچون و بىچگونه .

24 . و رويهاى اهل سعادت « 2 » آن روز گونه گردانده تيره و تاريك .

25 . گمان برد و پندارد كه كرده شود به آن كار دشوار داهيه .

26 . حقّا چون برسد جان چنبرهاى گردن .

( 1 ) . م : ناخوانا ( 2 ) . ظ : « شقاوت »