القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤٩٦

نوح ، مكّى ، 28 آيه

71 / 23 - 4

4 . بيامرزد شما را از گناهان شما و باز پس دارد شما را تا هنگام زدهء نام بردهء ، بدرستى كه هنگام زدهء خداى چون بيايد باز پس داشته نشود اگر هستيد كه مىدانيد .

5 . گفت نوح : اى پروردگار من ! بدرستى كه من خواندم سوى حق گروه خود را در شب و روز .

6 . پس نيفزود ايشان را خواندن من مگر رميدنى .

7 . و بدرستى كه من هر بار كه خواندم ايشان را به توحيد تا كه بيامرزى تو . . . كردند ايشان [ 728 ] انگشتهاى خويش را در گوشهاى خويش و بر سر كشيدند جامه‌هاى خويش را و بيستادند بر كفر و گردن كشى كردند گردن‌كشى كردنى .

8 . بازپس بدرستى كه من خواندم ايشان را آشكارا به آواز بلند .

9 . باز پس بدرستى كه من آشكارا كنم ايشان را و پنهان گفتم ايشان را پنهان گفتنى .

10 . پس گفتم : آمرزش خواهيد از پروردگار خويش ، بدرستى كه او بود و هست آمرزش كار .

11 . تا كه بفرستد او ميغ آسمان را بر شما بارندهء پياپى .

12 . و افزايد شما را به خواسته‌هاى و به پسرانى و گرداند براى شما باغها و بوستان و گرداند براى شما جويهاى .

13 . چيست مر شما را كه نمىترسيد مر خداى را از شكوه و هيبت ؟

14 . و بدرستى كه آفريد شما را بارها .

15 . ا نديديد نگه نكرديد كه چگونه آفريد خداى هفت را از آسمانها ته بر ته ؟

16 . و كرد گردانيد ماه را در آنها آسمانها روشنى و كرد گردانيد آفتاب را چراغى از آسمان چهارم ؟

17 . و خداى رويانيد شما را از زمين پس روييديد رستنى .

18 . بازپس بازگرداند در آن زمين و بيرون آرد شما را بيرون آوردنى به قيامت .

19 . و خداى گردانيد براى شما اين زمين را بسترى قرارگاهى .

20 . تا همىرويد از آن زمين در راهها فراخها .

21 . گفت نوح : اى پروردگار من ! بدرستى كه ايشان نافرمانى كردند مرا و پىروى كردند آنى را كه نيفزود او را خواستهء او و فرزندان او مگر زيان‌كارى .

22 . و بد سگا [ ليدند در [ هل ] اكت من سگالش بد بزرگ .

23 . و گفتند مهتران مر كهتران را كه فرو مگذاريد شما خدايان خويش را و مگذاريد ودّ « 1 » را هوالكلب نام بت بر صو [ رت مردى ] و نه [ 729 ] سواع را لهمدان نام بتى بر صورت زنى و نه يغوث را لمدحج نام بتى بر صورت شيرى و نه يعوق را لمراد بر صورت اسبى و نه نسر را لحمير بر صورت كركسى .

( 1 ) . م : « دو »