القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤٩٠

قلم ، مكّى ، 52 آيه

68 / 32 - 4

4 . و بدرستى كه تو هراينه بر خويى بزرگ .

5 . پس زودا كه بينى و بينند .

6 . به كدام شماست ديوانگى و شوريدگى .

7 . بدرستى كه پروردگار تو او داناتر است به آنى كه گم شد از راه راست خويش و او داناتر است به راه يابندگان .

8 . پس فرمان مبر تو اى محمّد آن دروغ دارندگان را .

9 . دوست داشتند ايشان كه كاشكى در سازى تو به ايشان پس در سازند ايشان با تو .

10 . و فرمان مبر تو هر سوگند خوارهء را به دوزخ خوارى .

11 . بدگويى در پس روندهء به سخن چينى .

12 . بسيار باز دارندهء مر نيكى را گذرندهء از حد گنه‌كارى بزه‌مندى .

13 . سخت دلى پس [ 720 ] آنت همه سندى پدر نامعلومى .

14 . ا براى اين كه بود او وليد بن مغيره خداوند خواسته و پسران .

15 . چون خوانده شود بر او سخنان ما ، گفت : نوشته‌هاى پيشينگان است .

16 . زودا كه نشانى كنيم او را بر بينى .

17 . بدرستى كه ما آزموديم ايشان را همچنان كه آزموديم خداوندان آن باغ را ، چون سوگند ياد كردند ايشان كه هراينه ببرّند ميوه آن را پنهان از درويشان بامدادكنان .

18 . و انشاء اللّه نمىگويند .

19 . پس گرديد بر آن گردندهء از پروردگار تو و ايشان خفته‌گانند در خواب .

20 . پس گشت آن باغ همچو شب تاريك سياه انجيده و بر هم افتاده باغ ميوه بريده .

21 . پس آواز دادند يكديگر را بامداد كنندگان پگاه .

22 . كه پگاه برويد بر كشت‌زار خويش اگر هستيد بازكنندگان بار آن را .

23 . پس برفتند و ايشان پنهان مىداشتند و آهسته مىگفتند .

24 . كه در نيايد آن را باغ امروز بر شما هيچ درويشى .

25 . و پگاه رفتند بر خشمى و كين درويشان توانايان و كامكاران .

26 . پس چون بديدند آن باغ را سياه و تاريك گفتند : بدرستى كه ما هراينه گمراهانيم كه اين نه جاى ماست .

27 . نه كه ما بىروزى كرده شدگانيم .

28 . گفت بهترين ايشان : ا نگفتم مر شما را چرا به پاكى ياد نكنيد خداى را و انشاء اللّه نگوييد ؟

29 . گفتند پاكى پروردگار ما بدرستى كه ما بوديم ستمكاران .

30 . پس روى آورد در ايستاد برخى از ايشان بر برخى سرزنش همىكنند .

31 . گفتند : اى واى ما ! بدرستى كه ما بوديم گذرندگان از اندازه .

32 . شايد اميد است پروردگار ما كه بدل باز دهد ما را در آخرت بهتر از آن باغ ، بدرستى كه ما به سوى پروردگار خويش آهنگ و ميل كنندگانيم .