القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤٥٧

قمر ، مكّى ، 55 آيه

54 / 50 - 28

28 . و بياگاهان ايشان را كه آن آب بخشى است در ميان ايشان و ناقه ، [ 675 ] هر نوبت آبش خورى آمده حاضر شده است يك روز ايشان و يك روز ناقه .

29 . پس آواز دادند يار خويش را يعنى قدار بن سالف را پس برگرفت شمشير را پس پىكرد آن ناقه را و بكشتند .

30 . پس چگونه بود عذاب من و بيمهاى من .

31 . بدرستى كه فرستاديم بر ايشان بانگى صيحهء جبرئيل يكى پس گشتند همچو گياه كوفته و ريزيده و خشك شبگاه سازنده .

32 . و هراينه هراينه آسان كرديم اين نبى را براى پند و ياد كردى پس هيچ هست از پند پذيرى و ياد گيرندهء .

33 . به دروغ داشت گروه لوط به بيم كنندگان را .

34 . بدرستى كه ما فرستاديم بر ايشان سنگ باران باران سنگ ريزه مگر خاندان دختران لوط برهانيديم ايشان را در آخر شب پيش از صبح .

35 . از براى نيكوداشتى از نزد ما ، همچنانت پاداشت همىدهيم آنى را كه سپاس‌دارى كرد .

36 . و هراينه هراينه بيم كرد لوط ايشان را سخت گرفتن ما به عذاب ، پس در گمان شدند ايشان به بيم كنندگان به بيمها .

37 . و هراينه هراينه ناخواستند او را از مهمانان او ، پس ناپديد كرديم چشمهاى ايشان را پس بچشيد عذاب مرا و بيمهاى من را .

38 . و هراينه هراينه بامداد گرفت ايشان را پگاه بامداد عذابى پيوسته آرام گيرنده بر ايشان .

39 . پس بچشيد عذاب مرا و بيمهاى مرا .

40 . و هراينه هراينه آسان كرديم اين نبى را براى پند ياد گرفتن ، پس هيچ هست از هيچ پندپذيرى ياد گيرنده .

41 . و هراينه هراينه آمد كسان گروه فرعون را بيم كنندگان بيمها موسى و هارون و غيرهما .

42 . به دروغ داشتند به نشانهاى ما همهء آن پس گرفتيم ايشان را گرفتن كينه‌كشى غالب نيك توانايى .

43 . ا ناگروندگان عصر شما بهتراند به نيرو از اينان شما يا [ 676 ] مر شما راست بيزارئ از عذاب در آن نبشته‌هاى كتابهاى پيشين .

44 . يا همىگويند كه ما گروهىايم خويشتن نگاه - دارنده ممتنع .

45 . زودا كه شكسته شود اين گروه و بگردانند به هزيمت پسها را پس را .

46 . نه كه روز رستخيز نويدگاه ايشان است و روز رستخيز سخت‌تر است و تلخ‌تر .

47 . بدرستى كه گناه‌كاران در گمراهىاند و ديوانگى .

48 . روزى كه كشيده شوند در آتش بر رويهاى خويش گويند بچشيد بسودن سوختن آتش دوزخ را .

49 . بدرستى كه ما آفريديم هر چيزى را آفريديم آن چيز را به اندازه .

50 . و نيست فرمان ما مگر يك كلمه و آن كن است همچو نگريستن به چشم چشم زدن .