القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤٥٦

قمر ، مكّى ، 55 آيه

54 / 27 - 7

7 . ترسندگان آرامندگان ، چشمهاى ايشان بيرون همىآيند از آن گورها ، همانا كه ايشان ملخىاند پراكنده .

8 . شتابندگان به سوى آن خواننده قيامت همىگويند ناگروندگان كه اين روز روزى است سخت دشوار .

9 . به دروغ داشت پيش از ايشان گروه نوح نوح ، پس به دروغ داشتند بندهء ما نوح را و گفتند اين نوح ديوانه است و بازداشته شد او از حق گفتن .

10 . پس بخواند او پروردگار خود را كه من دست يافته شده و درمانده‌ام ، پس كين من ازيشان كش .

11 . پس گشاده كرديم درهاى آسمان را به آبى بسيار و زود آينده روان .

12 . و روان كرديم زمين را از جهت چشمه‌ها پس فراهم رسيد آن آب آسمان و زمين [ 674 ] بر فرمانى كه هراينه اندازه كرده شده بود .

13 . و برداشتيم نوح را بر كشتى خداوند تخته‌ها و ميخها رسنهاى زفت .

14 . مىرود به ديدار ما براى پاداشتى مر آن كسى را يعنى نوح كه بود كه ناگرويده شد و ناسپاسى كرده شد .

15 . و هراينه هراينه گذاشتيم آن را كشتى را نشانى ، پس هيچ هست از هيچ پند پذيرى ؟

16 . پس چگونه بود عذاب من و بيمهاى من ؟

17 . و هراينه هراينه آسان كرديم اين نبى را براى پند يادگرفتن ، پس هيچ هست از پند پذيرى ياد گيرندهء .

18 . به دروغ داشت قوم هود هود را پس چگونه بود عذاب من و بيمهاى من .

19 . بدرستى كه ما فرستاديم بر ايشان بادى سخت سرد در روزى شوم بىنفع پيوسته .

20 . بركند مردمان را از جايگاههاى خويش همانا كه ايشان تنه‌هاى خرمابن‌اند بركنده از بيخ .

21 . پس چگونه بود عذاب من و بيمهاى من ؟

22 . و هراينه هراينه آسان كرديم اين نبى را براى پند براى ياد گرفتنى پس هيچ هست از پند پذيرى و يادگيرى .

23 . به دروغ داشت قوم صالح صالح را به آن بيم كنندگان رسولان .

24 . پس گفتند ايشان : ا آدمئ را از ما يكى پىروى كنيم او را ؟ بدرستى كه ما آنگاه هراينه باشيم در گمراهى و ديوانگى .

25 . ا فرو آورده شد وحى پيغام برو از ميان ما ؟ نه كه او سخت دروغ‌گويى است دنه گرفته .

26 . زودا كه دانند فردا كه كيست سخت دروغ‌گوى دنه گرفته .

27 . بدرستى كه ما فرستندگان آن شتر ماده‌ايم بيرون آرنده از سنگ خارا از براى آزمونى مر ايشان راست ، پس چشم مىدار تا ايشان چه كنند و به شكيب مىباش بر اذاى ايشان .