القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤٥٤

نجم ، مكّى ، 62 آيه

53 / 42 - 26

26 . و چندا اى بسا از فرشتهء در آسمانها ، بىنياز نكند خواهش ايشان هيچ چيزى را مگر از پس آن كه دستورى دهد خداى مر آن را خواهد و پسندد .

27 . بدرستى كه [ 671 ] آنانى كه نمىگروند به آن جهان بازپسين هراينه نام همىكنند فرشتگان را نام ماده .

28 . و نيست مر ايشان را به آن از هيچ دانشى ، پىروى نمىكنند ايشان مگر پنداشت و گمان را و بدرستى كه پنداشت و گمان بىنياز نمىكند از يقين و درست هيچ چيزى .

29 . پس روى بگردان از آن كس كه روى گردانيد از ياد ما و نخواست او مگر اين زندگانى فروتر نزديكتر را .

30 . آنت جاى رسيدن ايشان از دانش كه مىگويند الملئكة بنات اللّه بدرستى كه پروردگار تو او داناترست به آنكه آنكس كه گم شد از راه او و او داناتر است به آن كه آن كس كه راه راست يافت .

31 . و مر خداى راست آنچه هست و بود در آسمانها و آنچه هست و بود در زمين تا پاداشت دهد آنانى را كه بدى عقاب كردند به سبب آنچه كردند و پاداشت دهد آنانى را كه نيكويى كردند به سبب اعمال به مثوبت نيكوتر .

32 . آنانى كه به يكسو شوند از آن بزرگان از گناه و از زشتها از كارها مگر از آن گناه خرد و اندك چون نظره و غمزه و قبله ، بدرستى كه پروردگار تو فراخ آمرزش است او داناتر است به شما چون آفريد شما را از زمين خاك و چون شما كودكان پنهانانيد در شكمهاى مادران خويش ، پس پاك مكنيد مستاييد تنهاى خويشتن را ، او داناتر است به آن كه آن كسى كه پرهيزد .

33 . ا پس ديدى آنى را كه برگشت از حق ؟

34 . و داد اندكى و بريده كرد و گوش داشت و باز ايستاد دادن را ؟

35 . ا نزد اوست دانش ناپيدايى يعنى لوح محفوظ پس او همىبيند آن را ؟

36 . يا نه كه او خبر كرده نشد به آنچه هست در نامه‌هاى [ 672 ] موسى يعنى تورية .

37 . و در صحف ابراهيم آنى كه به جاى آورد و به سر برد فرموده را .

38 . كه بر نگيرد هيچ نفسى برگيرندهء بار « 1 » نفس ديگرى را .

39 . و كه نيست مر آدمى را مگر جزاى آنچه كوشيد .

40 . و كه كوشش او زود ديده شود .

41 . باز پس پاداشت داده شود او آن را ، آن پاداشت تمامتر بيشتر .

42 . و كه به سوى پروردگار تست رسيدن و بازگشت همه .

( 1 ) . م : « باز »