القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤٠٨

فصّلت ، مكّى ، 54 آيه

41 / 14 - 5

5 . و گفتند كافران مكّه ، كه دلهاى ما در پوششهاست از آنچه تو مىخوانى ما را به سوى آن و در گوشهاى ماست گرانئ و كرّى و از ميان ما و ميان تو است پردهء كه ما ترا نمىبينيم ، پس تو كار خويش مىكن كه ما كار خويش كنندگانيم .

6 . بگو يا محمّد ، هراينه كه من آدمىام مانند همچو شما پيغام كرده مىشود به سوى من كه ، خداى شما يك خدايى است يگانه ، پس راست بايستيد به سوى گرويدن او و آمرزش خواهيد ازو ، و واى و واويلا و عذاب سخت مر آن انباز گويندگان راست .

7 . آنانى كه نمىدهند زكات نفس را و آن كلمهء شهادت است و ايشان به آن جهان بازپسين ، ايشان ناگروندگانند .

8 . بدرستى كه آنانى كه گرويدند و كردند شايسته‌ها را از كارها ، مر ايشان راست مزدى نابريده مزدى بىنهايت در بهشت .

9 . بگو : ا شما هراينه كافر همىشويد يعنى چگونه از دلتان برآيد كه كافر شويد به آن خدايى كه آفريد اين زمين را در دو روز يكشنبه و دوشنبه و همىكنيد و مىگوييد او را همتايان چون بتان ؟ او پروردگار جهانيان است .

10 . و كرد و آفريد در آن زمين كوههاى بيخ‌آور و استوار از زبر آن زمين و بركت كرد و خير بسيار نهاد در آن كوهها و اندازه كرد در آن زمين قوّتهاى آن در چهار از روزها ، برابر مر خواهندگان را پرسندگان را .

11 . باز پس قصد كرد و متوجه شد به سوى آفريدن آسمان و او دودى است بخارى بود ، پس گفت خداى مر آن را و مر زمين را : بياييد بباشيد خواهان يا ناخواهان . گفتند آسمان و زمين : آمديم ببوديم فرمان بران .

12 . پس بيافريد ايشان را هفت از آسمانها در [ 608 ] دو روز پنجشنبه و پيغام كرد در هر آسمانى فرمان آن را و آراسته كرديم آسمان را نزديكتر و فروتر به چراغها چون ستارگان و نگاه داشتيم نگاه داشتنى ، آنت اندازه كردن آفريدن و آراستن و فرمودن و نگاه داشتن بىهمتا دانا .

13 . پس اگر روى گردانند برگردند از توحيد و پند ، پس بگو اى محمد كه ، بيم كردم شما را از عذابى سخت مانند عذاب سخت عاد قوم هود عليه السّلام و ثمود قوم صالح عليه السلام .

14 . چون آمد ايشان را پيغامبران از پيش ايشان و از پس ايشان كه ، مپرستيد مگر خداى را ، گفتند : كه اگر خواستى پروردگار ما كه رسول فرستادى ، هراينه فرو فرستادى فرشتگانى را پس ما به آنچه فرستاده شديد به آن ناگروندگانيم .