القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٣٩٣
زمر ، مكّى ، 75 آيه [ 584 ]
39 / 15 - 7
7 . اگر نگرويد زيان شما را دارد از آنكه خداى بىنياز است از شما و نپسندد بندگان خود را ناگرويدن را و ناسپاسى را و اگر سپاس داريد بپسندد شما را و برندارد هيچ بردارندهء بار گناه ديگرى . باز به سوى پروردگار شماست بازگشت شما ، پس بياگاهاند شما را به آنچه بوديد كه همىكرديد بدرستى كه او داناست به خداوند بيناييهاى دلها سينه‌ها .
8 . و چون ببسايد برسد مردم را گزندى رنجى ، خواند پروردگار خويش را بازگردنده به سوى او ، باز چون بدهد او را نعمتى آسايشى و نيكوداشتى از فضل خود ، فراموش كند آنچه بود كه مىخواند به سوى او از پيش و كند يعنى گويد خداى را همتايان تا گمراه كند از راه او . بگو يا محمّد ، برخوردار باش به ناگرويدن و ناسپاسى تو اندكى مايهء ، از آن كه تو از اهل آتشى دوزخى .
9 . يا آن كه او ايستاده است درگاههاى شب روى بر زمين نهنده گاهى و بر پاى ايستنده گاهى ، همىترسد از عذاب آن جهان و اميد همىدارد بخشايش پروردگار خويش را . بگو يا محمّد ، هيچ برابر شود و يكسان بود آنانى كه مىدانند و آنانى كه نمىدانند ؟ هراينه پند گيرد [ 586 ] خداوندان خردها .
10 . بگو يا محمّد ، اى بندگان من آنانى كه گرويدند ! بترسيد از پروردگار خويش مر آنانى را كه نيكويى كردند در اين جهان نيكويئ درين جهان و در آن جهان . و زمين بهشت خداى فراخ است . هراينه تمام داده شود شكيبايان را مزد ايشان را به بىشمار .
11 . بگوى يا محمّد ، هراينه من فرموده شدم كه بپرستم خداى را ويژه كننده او را اين كيش را .
12 . و فرموده شدم مر اين را كه باشم نخستين مسلمانان .
13 . بگو يا محمّد ، بدرستى كه من همىترسم اگر نافرمانى كنم پروردگار خويش را از عذاب روزى بزرگ .
14 . بگو ، خداى را پرستم ويژه كننده او را براى [ او ] كيش خويش .
15 . پس بپرستيد آنچه خواهيد از فرود او . بگو يا محمّد ، هراينه زيان‌كاران آنانىاند كه زيان‌كار شوند از جهت تنهاى خويش و كسان خويش در روز رستخيز . بدان كه آنت او زيان‌كارى است پيدا و هويدا .