القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٣٨٤

صافات ، مكّى ، 182 آيه

37 / 124 - 99

99 . و گفت ابراهيم : بدرستى كه من رونده‌ام به سوى پروردگار خويش زودا كه راه نمايد مرا .

100 . اى پروردگار من ببخش مرا فرزندى از شايستگان .

101 . پس مژده داديم او را به پسرى بردبار چون اسمعيل و گفته‌اند اسحق .

102 . پس چون برسيد آن پسر با او كوشش گفت اسمعيل « 1 » . . . بدرستى كه من مىبينم در خواب كه من گلو بريدمى ترا ، پس بنگر چه مىبينى و چه خواهى كرد [ 573 ] گفت اسمعيل : اى پدر من ! بكن آنچه فرموده مىشوى زودا كه يا بى مرا اگر خواهد خداى از جملهء شكيبايان .

103 . پس چون گردن نهادند هر دو حكم خداى را و بيفكند او را بر يكسوى پيشانى .

104 . و بخوانديم او را كه اى ابراهيم !

105 . بدرستى كه راست كردى خواب را بدرستى كه ما همچنانت پاداشت دهيم نيكوكاران را .

106 . بدرستى كه اين هراينه او آزمايشى است پيدا و هويدا .

107 . و باز خريديم او را به گوسفندى بزرگ .

108 . و گذاشتيم برو ثناى نيكو در پسينيان يعنى امت محمد عليه السلام .

109 . درود باد بر ابراهيم .

110 . همچنانت پاداشت دهيم نيكوكاران را .

111 . بدرستى كه او بود و هست از جملهء بندگان ما گروندگان .

112 . و مژده داديم او را به اسحاق پيغمبرى از جملهء شايستگان .

113 . و بركت داديم خجستگى داديم برو و بر اسحاق و از فرزندان ايشان دو هست نيكوكارى و ستمكارى مر تن خويش را هويدا . 114 . و هراينه هراينه منّت نهاديم بر موسى و بر هارون .

115 . و برهانيديم ايشان دو را و گروه ايشان دو را از آن اندوه بزرگ .

116 . و يارى داديم ايشان را پس بودند ايشان به آيندگان .

117 . و داديم ايشان دو را آن كتاب را يعنى توريت هويدا .

118 . و بنموديم ايشان دو را آن راه راست شريعت را .

119 . و گذاشتيم بر ايشان دو نام نيكو در پسينيان يعنى امت محمد عليه السلام .

120 . درود باد بر موسى [ 574 ] و هارون .

121 . بدرستى كه ما همچنانت پاداشت دهيم نيكوكاران را .

122 . بدرستى كه ايشان دو بودند از بندگان ما گروندگان .

123 . و بدرستى كه الياس بود هراينه از فرستادگان .

124 . چون گفت مر گروه خويش را : ا نمىترسيد و نمىپرهيزيد ؟

( 1 ) . م : ناخوانا