القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٣٨٣

صافات ، مكّى ، 182 آيه

37 / 98 - 69

69 . بدرستى كه ايشان يافتند پدران خود را گمراهان .

70 . پس ايشان بر پيهاى ايشان همىشتافتند .

71 . و هراينه گمراه شد پيش از ايشان بيشتر پيشينيان .

72 . و هراينه هراينه فرستاديم در ميان ايشان بيم‌كنندگان يعنى رسولان .

73 . پس بنگر نگاه كن ، چگونه بود سر انجام آن بيم كردگان ؟

74 . مگر بندگان خداى ويژه كنندگان دين .

75 . و هراينه بخواند ما را نوح پس هراينه نيك پاسخ كنندگان‌ايم كه به يك سيههء او همه را هلاك كرديم .

76 . و برهانيديم او را و خاندان او را اهل دين او را از آن اندوه بزرگ يعنى از عذاب طوفان .

77 . و كرديم فرزندان او را سام ، حام و يافث كه ايشان ماندگان .

78 . و گذاشتيم برو در پسينيان ثناى نيكو .

79 . و آن اين است كه : درود باد و آفرين بر نوح در جهانيان .

80 . كه ما همچنان پاداشت دهيم نيكوكاران را .

81 . بدرستى كه او از بندگان ما گروندگان . [ 572 ]

82 . باز پس به آب فرو برديم آن ديگران را .

83 . و بدرستى كه از پىروان اوست فرزندان او و گروه او هراينه ابراهيم .

84 . چون آمد پروردگار خويش را به دلى رسته از حبّ دنيا .

85 . چون گفت ابراهيم مر پدر خويش را و گروه خويش را : چه چيز را و چيست آنكه مىپرستيد ؟

86 . ا دروغى را خدايانى فرود خداى همىخواهيد ؟

87 . پس چيست گمان شما به پروردگار جهانيان ؟

88 . پس نگريست ابراهيم نگريستنى در ستارگان .

89 . پس گفت : هراينه من بيمارم .

90 . پس برگشتند ازو روى گردانندگان پشت دهندگان .

91 . پس بگشت به سوى خدايان ايشان بتان پس گفت : ا نمىخوريد ؟

92 . چيست مر شما را كه سخن نمىگوييد ؟

93 . پس برگشت بر ايشان و مىزد زدنى به دست راست .

94 . پس روى آوردند به سوى او همىشتافتند .

95 . گفت ابراهيم : ا شما مىپرستيد آنچه خود مىتراشيد ؟

96 . و خداى عز و جل آفريد شما را و آنچه شما مىكنيد .

97 . گفتند نمرود و قوم او : برآوريد براى او ديوارى داشى و آتش دانى ، پس اندازيد او را در آن آتش بزرگ .

98 . پس خواستند به او سگالش بد پس كرديم ايشان را فروتنان .