القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٣٥٣

سجده ، مكّى ، 30 آيه

32 / 15 - 4

4 . خداى آنى كه آفريد آسمانها را و زمين را و آنچه ميان آن دو است از خلق و عجائب در شش از روزها ، باز قصد كرد بىچون و چگونه بر آفريدن عرش . نيست مر شما را از فرود او [ 529 ] هيچ دوستى و نه نيز خواهشگرى ، ا پس هيچ نينديشيد و پند مگيريد .

5 . همىسازد كار را و وحى فرستد با جبرئيل از آسمان به سوى زمين ، باز بر بالا شود يعنى جبرئيل به او به جاى خويش در روزى باشد اندازهء او هزار سال از آنچه شما همىشماريد .

6 . آنت خداى دانندهء نهان ناپيدا و آشكارا و پيدا بىهمتاست بخشاينده بر خلقان .

7 . آنى كه نيكو كرد هر چيزى را كه آفريد آن را و آغاز كرد آفريدن مردم را يعنى آدم را از گل .

8 . باز كرد نژاد او را فرزندان او از بيرون كشيدهء از آبى يعنى نطفه خوار سست .

9 . باز پس راست كرد او را يعنى تمام آفريد صورت او و در آورد درو از جان خويش يعنى از جانى كه آفريدهء خدا بود و كرد براى شما شنوايى را و بيناييها را و دلها را . اندكى سپاس دارى همىكنيد .

10 . و گفتند منكران بعث : ا چون گم شويم يعنى بريزيديم در زمين ا بدرستى كه ما هراينه در آفرينشىايم خواهيم بود نو ، نه كه ايشان به ديدار پروردگار خويش ناگروندگانند يعنى بعث را .

11 . بگوى اى محمّد ، بميراند شما را فرشتهء مرگ يعنى عزرائيل آنى كه گماشته شد به شما ، باز به سوى پروردگار خويش بازگردانده شويد روز قيامت .

12 . و اگر بينى عجب دارى تو اى محمّد آنگاه كه گناه‌كاران در پيش اندازندگان سرهاى خويش‌اند نزد پروردگار خويش ، همىگوييد اى پروردگار ما ! ديديم آنچه بدان تكذيب همىكرديم و شنوديم از تو تصديق رسول ، پس بازگردان ما را [ 530 ] تا كنيم كار نيك كه ما بىگمانانيم .

13 . و اگر خواستيمى هراينه داديمى هر تنى را راه راستش را توفيق ايمان و ليكن راست شد اين گفتار كه از من ، هراينه پر كنم دوزخ را از پريان و آدميان همگان .

14 . پس بچشيد به آنچه فراموش كرديد يعنى ايمان بگذاشتيد ديدن روزتان را اين . بدرستى كه ما گذاشتيم شما را و بچشيد عذاب جاويد را به آنچه بوديد كه همىكرديد هر چه بتر .

15 . هراينه هراينه بگرود به نشانها و حجتهاى ما آنانى كه چون پند داده شوند به آن ، بيفتند سجده‌كنان و به پاكى ياد كنند به ستايش پروردگار خويش و ايشان گردن كشى و بزرگ منشى نكنند .