القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٣٣٨
عنكبوت ، مكّى ، 69 آيه
29 / 16 - 7
7 . و آنانى كه گرويدند و كردند كردارهاى نيك ، هراينه بپوشانيم از ايشان بديهاى ايشان را و هراينه پاداشت دهيم ايشان را نيكوترين آنچه بودند كه همىكردند .
8 . و اندرز كرديم مردم را به پدر و مادر او نيكويى و اگر كوشند آن دو ترا با تو تا انباز آرى به من آنچه را كه نيست مر ترا [ 506 ] به آن دانشى يعنى دانى كه مرا شريك نيست ، پس فرمان مبر ايشان را . به سوى من است بازگشت شما پس بياگاهانم شما را به آنچه بوديد كه همىكرديد .
9 . و آنانى كه گرويدند و كردند كارهاى نيك ، هراينه در آريم ايشان را در ميان نيكان و شايستگان .
10 . و از مردمان است آن كس كه گويد گرويديم به خداى ، پس چون رنجانده شود در راه خداى گرداند نهد و شمارد آزمايش عذاب و رنج مردمان را همچو عذاب خداى ، و هراينه اگر آيد يارى از پروردگار تو هراينه گويد مرتدّان بدرستى كه ما بوديم با شما . ا و نيست خداى داناتر به آنچه در سينه‌هاى دلها جهانيان .
11 . و هراينه داند خداى آنانى را كه گرويدند و باور داشتند حق را و هراينه بداند دورويان را در دين .
12 . و گفت آنانى كه نگرويدند مر آنانى را كه گرويدند : پىروى كنيد راه ما را و [ تا ] برداريم گناهان شما را ، و نيستند ايشان هرگز بردارندگان از گناهان ايشان هيچ چيزى . بدرستى كه ايشان هراينه دروغ‌گويانند .
13 . و هراينه برگيرند بردارند ايشان گرانيهاى بارهاى خويش را و گرانيهاى بارها را كه با گرانيهاى خويش و هراينه پرسيده شوند روز رستخيز از آنچه بودند كه فرا مىبافتند و همىساختند از دروغ و شبهه .
14 . و هراينه هراينه فرستاديم نوح را به سوى گروه او ، پس درنگ كرد در ميان ايشان هزار سال مگر پنجاه سال ، پس گرفت ايشان را [ 507 ] طوفان غلبهء آب و ايشان ستمكارانند .
15 . پس برهانيديم او را و ياران باشندگان كشتى را و گردانيديم آن كشتى را نشانى و عبرتى و اعجوبه مر جهانيان را .
16 . و ياد كن ابراهيم را ، چون گفت مر گروه خويش را : كه پرستيد خداى را و بپرهيزيد از عذاب او ، آنتان بهتر است مر شما را اگر هستيد كه مىدانيد .