القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٣٢٠
نمل ، مكّى ، 93 آيه
26 / 227 - 209
209 . ياد كردى و پندى و نبوديم ستمكاران .
210 . و فرو نيامد نياورد به آن قرآن را ديوان بل كه جبرئيل آورد .
211 . و نشايد و نسزد مر ايشان را كه فرو آرند قرآن را و نتوانند كه چنين قرآن گويند .
212 . كه ايشان از شنودن قرآن هراينه جدا كرده شدگانند .
213 . پس مخوان با خداى خدايى ديگر را پس باشى از عذاب كرده شدگان .
214 . و بيم كن و بترسان اى محمّد خويشاوندانت را نزديك‌تران .
215 . و فرود آر و پست كن بال خويش را مر آنى را كه پىروى كرد ترا از گروندگان .
216 . پس اگر نافرمانى كند ترا در دين ، پس بگوى ، كه من بيزارم از آنچه همىكنيد .
217 . و كار باز گذار بر خداى بىهمتا بخشاينده بر شما تا كفايت كند كيد دشمنان از شما .
218 . آنى كه آن خداى همىبيند ترا آنگاه كه برخيزى از نماز هر جا كه باشى .
219 . و گرديدن ترا در صف سجده‌كنان نمازكنان .
220 . بدرستى كه او شنواست دانا .
221 . هيچ آگاه كنم شما را كه بر آنكه كه فرو مىآيد ديوان ؟
222 . فرو آيند بر هر دروغ‌گويى بزه كارى .
223 . در افكنند دروغها [ 479 ] در گوش را و بيشتر ايشان دروغ‌گويانند .
224 . و قافيه‌گويان پىروى كند ايشان را گمراهان .
225 . ا نمىبينى كه ايشان در هر وادى از سخن ناحق سرگشته همىگردند .
226 . و اينكه ايشان مىگويند آنچه نمىكنند يعنى لاف زنند در مدح و گزاف گويند در هجو .
227 . مگر آنانى كه گرويدند و كردند كارهاى نيك شايسته و ياد كردند خداى را بسيار و كينه كشيدند از پس آنچه ستم كرده شدند . و زودا كه داند آنانى كه ستم كردند كه به كدام بازگشت بازگردند پس مرگ خويش .
نمل ، مكّى ، 93 آيه
نمل ، مكّى ، 93 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 27 / 2 - 1
1 . سوگند به طول خداى و سناى او لطيف السميع اينت سوره آيتهاى قرآن است نبى و نامهء آيات هويدا .
2 . رهنمايى و مژدهء مر گروندگان را .