القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٣١٨

شعراء ، مكّى ، 227 آيه

26 / 182 - 158

158 . پس گرفت ايشان را عذاب . بدرستى كه در اينت قصهء ايشان است هراينه نشانى و عبرتى عجيبهء و نبود بيشتر ايشان گروندگان .

159 . و بدرستى كه پروردگار تو هراينه او بىهمتاست بخشاينده .

160 . به دروغ داشت گروه لوط بن هاران بن آزر « 1 » فرستاده‌شدگان را .

161 . چون گفت مر ايشان را برادر ايشان لوط : ا نمىترسيد از خداى ؟

162 . بدرستى كه من مر شما را پيغمبرىام امانت‌دار وحى استوار .

163 . پس بترسيد از خداى و فرمان بريد مرا .

164 . و نمىخواهم از شما بر آن رسانيدن پيغام هيچ مزدى . نيست مزد من مگر بر پروردگار جهانيان .

165 . ا مىآييد نرّان را به لواطه از جملهء جهانيان آدميان .

166 . و مىگذاريد آنچه آفريد براى شما پروردگار شما از جفتان شما ، نه كه شما گروهىايد گذرندگان از اندازه از حلال به حرام شدگان .

167 . گفتند : اگر باز نايستى اى لوط ! هراينه كه باشى از بيرون كرده شدگان از شهر .

168 . گفت لوط : بدرستى كه من مر اين كار شما را از دشمن دارندگان .

169 . آنگه دعا كرد : [ 476 ] اى پروردگار من ! برهان مرا و كسان مرا و خاندان مرا از آنچه مىكنند ايشان .

170 . پس برهانيديم او را و كسان و خاندان او را همگان .

171 . مگر پير زنى كه زن لوط بود واعله نام درماندگان .

172 . بازپس نيست كرديم آن ديگران را .

173 . و ببارانيديم سنگ بر ايشان بارانى سنگ پس چه بدا آن باران بيم كرده شدگان .

174 . بدرستى كه در آنت است هراينه نشانى و عبرتى و نبود بيشتر ايشان گروندگان .

175 . و بدرستى كه پروردگار تو هراينه او بىهمتاست بخشاينده .

176 . به دروغ داشت خداوندان ياران باشندگان آن بيشه فرستاده شدگان يعنى شعيب را .

177 . چون گفت مر ايشان را شعيب : ا نمىترسيد از خدا ؟

178 . بدرستى كه من مر شما راست پيغمبرىام استوار .

179 . پس بترسيد از خداى و فرمان بريد مرا .

180 . و نمىخواهم از شما بر آن رسانيدن پيغام هيچ مزدى ، نيست مزد من مگر بر پروردگار جهانيان .

181 . تمام دهيد پيمانه را و مباشيد از كم و كاست كنندگان .

182 . و بسنجيد به آن ترازو راست .

( 1 ) . م : « آذر »