القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٩٣
مؤمنون ، مكّى ، 118 آيه
23 / 71 - 53
53 . پس ببرّيدند ترسايان و جهودان پاره پاره كردند كار خويش را در ميان خويش يعنى اختلاف افتاد در ميان ايشان نبشته‌ها يعنى كتابها ساختند هر گروهى به آنچه نزد ايشان است شادانند .
54 . پس بگذار يا محمّد ايشان را در آن پوشش ايشان نادانى ايشان غلبه كفر ايشان تا هنگامى عذاب يعنى تا اجل [ آن ] .
55 . ا مىپندارند كه آنچه مىافزاييم ايشان را به آن از خواستهء و پسران .
56 . همىشتابيم براى ايشان در نيكيها و زيادتى كه همىدهيم ؟ نه كه نمىدانند .
57 . هراينه آنانى كه ايشان از بيم پروردگار خويش ترسانند ترسندگان .
58 . و آنانى ايشان به نشانهاى پروردگار خويش همىگروند .
59 . و آنانى كه ايشان به پروردگار خويش انباز نيارند .
60 . و آنانى مىدهند آنچه دادند كردند و حال اينكه دلهاى ايشان ترسكار . . . به سوى پروردگار خويش بازگردندگانند .
61 . اينان همىشتابند در نيكيها و ايشان مر آن را پيشى گيرندگانند .
62 . و در نخواهيم و رنج نفرماييم از هيچ تنى مگر اندازهء توانايى او را از طاعت و نزد ماست نبشتهء يعنى لوح محفوظ كه همىسخن گويد به راست و ايشان ستم كرده نشوند .
63 . نه كه دلهاى ايشان [ 437 ] در پوششى است غلبه غفلت از اين قرآن و مر ايشان راست كردارها از معاصى از فرود آن جز آن يعنى حرص دنيا كه ايشان براى آن مر آن را كنندگانند .
64 . تا چون گيريم توانگران و مهتران دنه گرفتگان ايشان را به عذاب يعنى به شمشير روز بدر ناگاه اندر آن حال ايشان مىزارند و جزع همىكنند .
65 . زارى مكنيد امروز كه هراينه شما از ما يارى داده نشويد و جزع شما سود ندارد .
66 . بدرستى كه بودى حجتهاى من كه خوانده مىشدى بر شما ، پس بوديد بر پيهاى پاشنه‌ها خويش ، بر مىگشتيدى و پس مىخزيديدى .
67 . بزرگ منشى كنندگان بدان ، افسانه گويندگان سمر حديث شب باشد بيهوده مىگويند .
68 . ا نينديشيدند در اين گفتار را يعنى قرآن يا آمد ايشان را آنچه نيامد پدران ايشان را پيشينگان ؟
69 . يا نشناختند پيغمبر خويش را كه او از اهل صدق و امانت است پس ايشان مر او را ناشناسندگانند .
70 . يا همىگويند كه به اوست ديوانگى نه كه آمد اين پيغمبر ايشان را به راست و درست به قرآن و شريعت و بيشتر ايشان مر آن راست را ناخواهندگانند .
71 . و اگر پىروى كردى خداى آرزوهاى ايشان را اندر آنچه كند ، هراينه تباه شدى آسمانها و زمين و آنانى كه در ايشان است . نه كه آورديم به ايشان ياد كرد و پند ايشان ، پس ايشان از پند خويش روى گردانندگانند .