القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٩٢

مؤمنون ، مكّى ، 118 آيه

23 / 52 - 36

36 . چه دورا پس دورا يعنى خود آن نباشد مر آنچه وعده كرده مىشويد .

37 . نيست اين زندگانى مگر زندگانى ما نزديكتر نخستين ، همىميريم و همىزييم قرنا بعد قرن چنان كه پدران ما بودند و نيستيم ما برانگيختگان يعنى ما را بر نخواهند انگيخت .

38 . نيست او هود مگر مردى بر بافت بر خداى دروغى را و نيستيم ما مرو را باوردارندگان .

39 . گفت هود : اى پروردگار من ! يارى ده مرا به آنچه دروغ داشتند مرا .

40 . گفت خداى : از اندكى [ 435 ] هراينه گردند پشيمانان .

41 . پس گرفت ايشان را بانگ عذاب به سزا ، پس بكرديم ايشان را خاشاك رود آورد كفكى كه بر روى سيل باشد كه او را هيچ قوت نباشد ، پس دورى و هلاكى باد مر آن گروه ستمكاران .

42 . باز بيافريديم از پس ايشان گروههاى ديگران چون قوم ابراهيم و لوط و شعيب و موسى .

43 . پيشى نگيرد هيچ گروهى روزگار معيّن خود را و نه باز پس ايستند چون اجل فرا رسد .

44 . باز فرستاديم پيغمبران خويش را پياپى از پس يكديگر ، هرگاه كه آمدى گروهى را پيغمبر آن امّت ، دروغ داشتندى او را پس از پى درآورديم برخى از ايشان را برخى پس برخى به هلاك و گردانيديم ايشان را سخن‌ها سمرها ، پس دورى و هلاكى مر گروهى را كه نمىگروند به حق .

45 . باز فرستاديم موسى پسر عمران را و برادر او را هارون پسر عمران به نشانهاى ما و حجّتى و معجزهء روشن پيدا و هويدا .

46 . به سوى فرعون و بزرگان گروه او پس بزرگ منشى كردند گردن كشى كردند از پذيرفتن عقل و بودند گروهى بلندان برترى جويندگان .

47 . پس گفتند قوم فرعون : ا نگرويم مر دو آدمى را مانند ما همچو ما آدميان و حال اينكه گروه ايشان هر دو ما را بندگان و پرستندگان .

48 . پس دروغ گوى داشتند هر دو را پس گشتند از نيست كرده شدگان به غرق .

49 . و هراينه هراينه داديم موسى را آن نامه را يعنى تورية تا مگر ايشان راه يابند .

50 . و گردانيديم پسر مريم را عيسى و مادر او مريم بنت عمران نشانى و جاى داديم ايشان هر دو را به سوى پشتهء زمين بلند دمشق ، خداوند آرام و آب روان . [ 436 ]

51 . اى شما كه پيغمبرانيد ! بخوريد از پاكها و عيسى هر چه خوردى از دست ريس مادر خود خوردى و بكنيد كار نيك ، بدرستى كه من به آنچه مىكنيد داناام .

52 . و بدرستى كه اين دين شماست ، دينى يگانه و من پروردگار شماام پس بترسيد از من .