القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٤٨
كهف ، مكّى ، 110 آيه
17 / 111 - 109
109 . و مىافتند مر زنخها همىگريند و مىافزايد ايشان را ترس .
110 . بگوى ، بخوانيد خداى اللّه را يا خوانيد رحمن را . هر كدام را كه خوانيد پس مرو راست نامها نيكوتر و آواز بلند مكن به نماز خويش و پست مكن به آن و بجوى ميان آنت راهى .
111 . و گوى سپاس و ستايش مر خداى راست آنى كه فرا نگرفت فرزندى را و نبود مرو را انبازى در پادشاهى و نبود او را يارى از خوارى و بزرگ دار او را بزرگ داشتنى .
كهف ، مكّى ، 110 آيه
كهف ، مكّى ، 110 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم [ 368 ] 18 / 9 - 1
1 . سپاس و ستايش مر خداى راست آنى كه فرو فرستاد بر بندهء خويش نوشته و نكرد مرو را كژئ .
2 . راست تا بيم كند عذابى سخت از نزد او و مژده دهد گروندگان را آنانى كه همىكنند شايسته‌ها كه مر ايشان راست مزدى نيكو .
3 . درنگ كنندگان در آن هميشه .
4 . و بيم كند آنانى را كه گفتند : فرا گرفت خداى فرزندى .
5 . نيست مر ايشان را به آن از دانشى و نه مر پدران ايشان را . بزرگا سخنا كه بيرون مىآيد از دهنهاى ايشان .
نمىگويند مگر دروغى .
6 . پس مگر تو كشنده تنت را بر پيهاى ايشان اگر نگروند به اين سخن اندوه .
7 . بدرستى كه ما كرديم آنچه بر زمين آرايشى مر آن را تا آزماييم ايشان را ، كدام ايشان نيكوتر كردار ؟
8 . و بدرستى كه ما هراينه گردانندگانيم آنچه بر آن خاكى خشك .
9 . يا پنداشتى كه خداوندان غار و تختهء نوشته ، بودند از نشانهاى ما شگفتى .