القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٣٥

نحل ، مكّى ، 128 آيه

16 / 105 - 94

94 . و فرا مگيريد سوگندهاى خويش را تباهئ در ميان خويش پس لغزد پايى پس استواريش و چشيد بدى را به آنچه بازداشتيد از راه خداى ، و مر شما راست عذابى بزرگ .

95 . و مخريد به پيمان خداى بهايى اندكى ، هراينه آنچه نزد خداى ، او بهتر است مر شما را اگر هستيد كه مىدانيد .

96 . آنچه نزد شماست برسد و آنچه نزد خداست پاينده است و هراينه پاداشت دهيم آنانى را كه شكيبايى كردند مزد ايشان را به نيكوتر آنچه بودند كه همىكردند .

97 . هر كه [ 348 ] كند شايستهء از نرينهء يا مادينه و او گرونده است پس هراينه بزيانيم او را زيستى خوش و هراينه پاداشت دهيم ايشان را مزد ايشان را به خوبتر آنچه بودند كه مىكردند .

98 . پس چون خوانى نبى را پس بازداشت خواه به خداى از ديو نفريده رانده .

99 . بدرستى كه نيست مرو را دستى و نيرويى بر آنانى كه گرويدند و بر پروردگار خويش كار باز مىگذارند .

100 . هراينه هراينه دست و نيروى او بر آنانى كه دوست و يار گيرند او را و آنانى كه ايشان به او انباز آرندگانند .

101 . و چون كه بدل كنيم آيتى را به جاى آيتى و خداى داناتر است به آنچه فرو مىآرد . گويند : هراينه تو سازنده و فرابافندهء ، نه كه بيشتر ايشان نمىدانند .

102 . بگوى ، فرو آورد آن را جبرئيل از پروردگارت به راست تا استوار گرداند آنانى را كه گرويدند و راه نمودنى و مژدهء مر گردن نهندگان را .

103 . و هراينه مىدانيم كه ايشان همىگويند : هراينه همىآموزد او را آدمئ . زبان آنى كه همىگرايند به او پارسى است و اين زبانى است تازى پيدا .

104 . بدرستى كه آنانى كه نمىگروند به نشانهاى خداى راه ننمايد ايشان را خداى و مر ايشان راست عذابى دردناك .

105 . هراينه سازد و فرابافد [ 349 ] دروغ را آنانى كه نمىگروند به نشانهاى خداى و اينان ايشان دروغ گويانند .