القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٢٦
نحل ، مكّى ، 128 آيه
16 / 13 - 2
2 . فرود آرد فرشتگان را به وحى از فرمان خويش بر آن كه خواهد از بندگان خويش كه بياگاهانيد كه نه خدايى مگر من پس بترسيد از من .
3 . آفريد آسمانها را و زمين را به راست برتر از آنچه انباز آرند .
4 . آفريد مردم را از آب اندك ، پس ناگاه او پيكار كنى پيدا .
5 . و چارپايان را آفريد آن را مر شما راست در آن تپشى و گرمى و از آن همىخوريد .
6 . و مر شما راست در آن زيبى هنگامى كه شبنگاه بازآريد و گاهى كه به چراگاه گذاريد .
7 . و بردارند بارهاى شما را تا شهرى كه نبوديد رسندگان آن مگر به رنج تنها ، هراينه پروردگار شما هراينه مهربان است بسيار بخش .
8 . و اسبان را و استران را و خران را تا برنشينيد آن را و آرايشى و آفريند آنچه ن [ 335 ] دانيد .
9 . و بر خداست راست راه و از آن گرديده و اگر خواهد هراينه راه نمايدى شما را همه .
10 . او آنى كه فرو آورد از آسمان آبى ، مر شما راست از آن آشاميدنى و از آن درخت در آن همىچرانيد .
11 . همىروياند براى شما به آن كشت را و درخت زيتون را و خرما بنان را و انگورها را و از همه ميوه‌ها ، بدرستى كه در آنت است هراينه نشانى مر گروهى را كه درانديشند .
12 . و رام كرد براى شما شب را و روز را و آفتاب را و ماه را و ستارگان رام كرده‌گان به فرمان او ، بدرستى كه در آنت است هراينه نشانها مر گروهى را كه خرد بدارند « 1 » .
13 . و آنچه آفريد براى شما در زمين نه يكسان رنگهاى آن ، بدرستى كه در آنت است هراينه نشانى مر گروهى را كه پندپذيرند .
( 1 ) . م : « ندارند »