القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٢٣

حجر ، مكّى ، 99 آيه

15 / 59 - 37

37 . گفت : پس بدرستى كه تو از پاييده شدگانى .

38 . تا روز آن هنگام دانسته .

39 . گفت : اى پروردگار من ! به آنچه گمراه كردى مرا هراينه آرايم براى ايشان در زمين و هراينه گمراه كنم ايشان را همه .

40 . مگر بندگان تو از ايشان ويژه‌كاران .

41 . گفت : اين راهى است بر من راست .

42 . بدرستى كه بندگان من نيست مر ترا بر ايشان دست بردى مگر آنى كه پىروى كرد ترا از گمراهان .

43 . و بدرستى كه دوزخ هراينه وعده‌گاه ايشان است همه‌گان .

44 . مر آن راست هفت درها مر هر درى را از ايشان برخى بخش كرده .

45 . بدرستى كه پرهيزكاران در بهشتهااند و چشمه‌ها .

46 . در آييد در آن به رستگارى بىبيمان .

47 . و بيرون كشيديم آنچه در سينه‌هاى ايشان از كينهء برادران بر تختهاى روى به روى آرندگان .

48 . نبسايد ايشان را در آن رنجى و نه ايشان از آن هرگز بيرون آورده شدگان .

49 . آگاهى ده بندگان مرا ! كه من ، من آمرزگارم بخشاينده .

50 . و كه عذاب من او عذاب است دردناك .

51 . و آگاهى ده ايشان را از مهمانان ابراهيم .

52 . چون كه [ 331 ] در آمدند برو ، پس گفتند درودى . گفت : بدرستى كه ما از شما هراسانيم .

53 . گفتند : مترس بدرستى كه ما مژده همىدهيم ترا به پسرى دانا .

54 . گفت : ا مژده داديد مرا بر آن كه بسود مرا پيرى پس به چه مژده همىدهيد مرا .

55 . گفتند : مژده داديم ترا به راست و درست پس مباش از نوميدان .

56 . گفت : و كه نوميد شود از بخشايش پروردگار خويش مگر گمراهان .

57 . گفت : پس چيست كار شما اى فرستاده شدگان ؟

58 . گفتند : بدرستى كه ما فرستاده شديم به گروهى گنه‌كاران .

59 . مگر خاندان لوط بدرستى كه ما هراينه رهانندگان ايشانيم همه .