القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٢٢

حجر ، مكّى ، 99 آيه

15 / 36 - 19

19 . و زمين را كشيديم آن را و افكنديم در آن استواران را و برويانيديم در آن از هر چيزى سنجيدهء .

20 . و كرديم براى شما در آن جايهاى زيست و آنى را كه نيستيد مر آن را روزى دهندگان .

21 . و نيست از چيزى مگر نزد ماست گنج خانه‌هاى او و فرو نمىآريم آن را مگر به اندازهء دانسته .

22 . و فرستاديم بادها را [ 329 ] بارداركنندگان پس فرو آورديم از آسمان آبى را ، پس آشاميدنى ساختيم شما را آن را و نيستيد شما مر آن را هرگز نگاه دارندگان .

23 . و بدرستى كه ما هراينه ما زنده گردانيم و ميرانيم و ما ميراث گيرانيم .

24 . و هراينه دانستيم پيش رفتگان را از شما و هراينه دانستيم سپس ماندگان را .

25 . و بدرستى كه پروردگارت او گرد آرد شما را ، بدرستى كه او درست‌كار است دانا .

26 . و هراينه آفريديم مردم را از گل خشك از لوشى گرديدهء .

27 . و پدر پريان را آفريديمش از پيش از آتش گرم .

28 . و چون كه گفت پروردگارت مر فرشتگان را كه : من آفريننده‌ام مردمى را از گل خشك از لوشى گرديدهء .

29 . پس چون راست كنم او را و در دمم درو از جان خويش ، پس افتيد مرو را سجده‌كنان .

30 . پس سجده كرد فرشتگان همهء ايشان همگان .

31 . مگر ابليس سرباز زد كه باشد با سجده كنندگان .

32 . گفت : اى ابليس ! چيست مرا كه نباشى با سجده‌كنندگان .

33 . گفت : نبودم تا سجده كنم مر مردمى را كه آفريدى او را از گل خشك از لوشى گرديدهء .

34 . گفت : پس بيرون آى از آن پس بدرستى كه تو رانده . [ 330 ]

35 . و بدرستى كه بر توست نفرين تا روز شمار .

36 . گفت : اى پروردگار من ! پس بپاى مرا تا روزى كه برانگيخته شوند .