القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٢٢١

حجر ، مكّى ، 99 آيه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

15 / 18 - 1

1 . منم خداى مىبينم . آنت نشانهاى نوشته و نبئ پيدا .

2 . بسا كه دوست دارد آنانى كه نگرويدند كه بودندى فرمان برادران .

3 . گذار ايشان را تا خورند و برخوردارى گيرند و ناپروا كند ايشان را بيوس زندگانى پس زود دانند .

4 . و نيست نكرديم از دهى مگر و مر آن را نوشتهء دانسته .

5 . پيشى نگيرد از گروهى زمان زد خويش و نه سپس مانند .

6 . و گفتند : اى آنى كه فرو آورده برو ياد كرد ! بدرستى كه تو هراينه ديوانهء .

7 . چرا نمىآرى فرشتگان را اگر هستى از راست‌گويان ؟

8 . فرو نمىآيد فرشتگان مگر به سزا و درست و نباشند آنگاه زمان دادگان . [ 328 ]

9 . بدرستى كه ما ، ما فرو آورديم ياد كرد را و بدرستى كه ما مر آن را هراينه نگاه دارندگانيم .

10 . و هراينه هراينه فرستاديم از پيشت در گروهان پيشينگان .

11 . و نمىآيد ايشان را از فرستادهء مگر كه بودند به آن فسوس همىداشتندى .

12 . همچنانت در مىآريم آن را در دلهاى گنه‌كاران .

13 . تا نگروند به آن و هراينه گذشت آيين پيشينگان .

14 . و اگر بگشاديمى بر ايشان درى از آسمان پس گشتندى در آن كه بر شدندى .

15 . هراينه گفتندى كه : بسته شد چشمهاى ما نه كه ما گروهى جادويى كرده‌گان .

16 . و هراينه كرديم در آسمان برجهاى دوازده‌گانه آفتاب و بيست و هشت منزل ماه و آراستيم آن را براى نگرندگان .

17 . و نگاه داشتيم آن را از هر ديوى راندهء .

18 . مگر آنى كه دزديد شنيدن را پس از پى در آمد او را آتش پارهء پيدا .