القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١٩٦

هود ، مكّى ، 123 آيه

11 / 115 - 103

104 . و واپس نداريم آن را مگر از براى زمان زدى شمرده .

105 . روزى كه آيد سخن نكند تنى مگر به دستورى او ، پس ازيشان است بدبختى و نيك بختى .

106 . پس بر هر تقدير آنانى كه بدبخت شدند پس در آتش مر ايشان راست در آن بانگى و خروشى .

107 . جاويدان در آن تا به جاى ماند آسمانها [ 291 ] و زمين مگر آنكه خواست پروردگار تو . بدرستى كه پروردگار تو كننده است مر آنچه را كه خواهد .

108 . و بر هر تقدير آنانى كه نيك بخت شدند پس در بهشت ، جاويدان در آن تا بر جاى ماند آسمانها و زمين مگر آنكه خواست پروردگار تو بخششى نابريده .

109 . پس مباش در گمانى از آنچه همىپرستد اينان نمىپرستد مگر همچنان كه همىپرستيد پدران ايشان از پيش و بدرستى كه ما هراينه دهندگانيم ايشان را بهرهء ايشان ناكاسته .

110 . و هراينه داديم موسى را آن نامهء نوشته پس ناسازى كرده شد در آن . و اگر نه سخنى پيش رفت از پروردگارت ، هراينه گذارده شدى در ميان ايشان و بدرستى كه ايشان هراينه در گمانى ازو به گمان آرنده .

111 . و بدرستى كه هر تنى هراينه سوگند كه تمام دهد ايشان را پروردگار تو كردارهاى ايشان را . بدرستى كه او به آنچه همىكنند آگاه است .

112 . پس راست بايست چنان كه فرموده شدهء و آنى كه بازگشت با تو و در مگذريد از اندازه بدرستى كه او به آنچه مىكنيد بيناست .

113 . و مچسبيد سوى آنانى كه ستم كردند پس كه ببسايد شما را آتش و نه شما را از فرود خداى از دوستانى ، باز پس نه يارى داده شويد .

114 . و به پاى دار [ 292 ] نماز را دو كنارهء روز و پاره‌هاى از شب ، بدرستى كه نيكوييها ببرند بديها را . آنت پندى است مر پند گيرندگان را .

115 . و شكيبا باش از آنكه خداى تباه نكند مزد نيكوكاران را .