القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١٢

بقره ، مدنى ، 286 آيه

2 / 100 - 92

92 . و بدرستى كه آمد شما را موسى به روشنان باز پس فرا گرفتيد گوساله را از پس او و شما ستمكاران .

93 . و چون گرفتيم پيمان شما را [ 17 ] و برداشتيم زبر شما كوه را گيريد آنچه داديم شما را به نيرو و شنويد . گفتند :

شنوديم و نافرمانى كرديم و در خورانيده شدند در دلهاى خويش گوساله را به ناگرويدن خويش بگوى : بد آنچه مىفرمايد شما را به آن گروشش شما اگر هستيد گروندگان .

94 . بگوى : اگر باشد مر شما را سراى بازپسين نزد خداى ويژه از فرود مردمان پس آرزو بريد مرگ را اگر هستيد راست‌گويان .

95 . و هرگز آرزو نبرند آن را هميشه به آنچه پيش فرستاد دستهاى ايشان و خداى داناست به ستمكاران .

96 . و هرآينه يا بى ايشان را آرزوترين مردمان بر زندگانى و از آنانى كه انباز آوردند دوست دارد يكى ايشان اگر زندگانى داده شود هزار سال و نيست آن هرگز دور كنندهء او از شكنجه كه زندگانى داده شود و خداى بينا به آنچه مىكنند .

97 . بگوى هر كه باشد دشمن مر جبرئيل را پس بدرستى كه او فرود آورد آن را بر دل تو به فرمان خداى باور دارنده مر آنچه پيش او و رهنمايى و مژدهء مر گروندگان را .

98 . هر كه باشد دشمن مر خداى را و فرشتگان او را و فرستادگان او را و جبرئيل را و ميكائيل را پس بدرستى كه خداى دشمنى مر ناگروندگان را .

99 . و بدرستى كه فرو آورديم [ 18 ] به تو نشانهاى روشنان و نگرود به آن مگر بيرون آيندگان .

100 . ا و هرگاه كه پيمان بستند پيمانى را انداخت آن را گروهى ازيشان نه كه بيشتر ايشان نمىگروند .