القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١٣٤

اعراف ، مكّى ، 206 آيه

7 / 78 - 70

70 . گفتند قوم هود : ا آمدى ما را تا بپرستيم خداى را يگانگى او و بگذاريم آنچه را كه بود كه همىپرستيد پدران ما از بتان ؟

پس بيار بيا ما را به آنچه وعده همىكنى ما را از عذاب اگر هستى تو از راست‌گويان .

71 . گفت هود : هراينه فرو آمد واجب شد بر شما از پروردگار شما عذابى و خشمى . ا پيكار همىكنيد با من در نامهاى يعنى بتان كه نام كرديد نهاديد آنها را شما و پدران شما ؟ نه فرو آورد خداى به آن از هيچ حجّتى . پس چشم دارند عذاب را از آنكه بحقيقت من با شما از جملهء آن چشم دارندگانم .

72 . پس برهانيديم او هود را و آنانى كه بودند با او به بخشايشى از ما و بريديم دنبال پس ماندهء آنانى را كه به دروغ داشتند به نشانهاى حجّتهاى ما و نبودند گروندگان باوردارندگان رسولان ما . [ 195 ]

73 . و فرستاديم به سوى گروه ثمود برادر ايشان را صالح را ، گفت صالح : اى گروه من ! بپرستيد خداى را كه ، نيست مر شما را از هيچ خدايى جز او . بدرستى كه آمد شما را حجّتى هويدا از پروردگار شما را ، اين شتر مادهء خداست مر شما را نشانى ، پس گذاريد او را تا همىخورد چرد در زمين خداى و مبساييد او را هيچ به بدئ را يعنى مكشيد پس تا بگيرد شما را عقوبتى دردناك .

74 . و ياد كنيد چون گردانيد شما را از پس درآيندگان خليفتان از پس عاد قوم هود و جاى ساخت داد شما را در زمين ، فرا همىگيريد از نرمهاى آن كوشكها و مىتراشيد از كوهها را خانه‌ها ، پس ياد كنيد نيكوداشتهاى خداى را و مرويد در زمين تباه‌كاران .

75 . گفت گفتند مهتران سران : آنانى كه گردن كشى بزرگ منشى كردند از گروه او ، مر آنانى را كه خوار داشتى كرده شدند سست گرفته شدند مر آنى را كه گرويد از ايشان : ا هيچ مىدانيد كه صالح فرستاده شده است از پروردگار خويش ؟ گفتند :

بدرستى كه ما به آنچه فرستاده شد به آن ، گروندگانيم .

76 . گفت گفتند آنانى كه گردن كشى بزرگ منشى كردند : بدرستى كه ما به آنى كه گرويديد به آن ناگروندگانيم .

77 . پس پى كردند كشتند آن شتر ماده را و درگذشتند از فرمان پروردگار خويش و گفتند : اى صالح ! بيا بيار ما را به آنچه [ 196 ] وعده همىكنى تو ما را اگر هستى از جملهء فرستادگان .

78 . پس گرفت ايشان را بانگ و زلزله لرزه پس گشتند در سراى خانمان خويش فرو افتاده‌گان .