القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١١٩
انعام ، مكّى ، 165 آيه
6 / 118 - 110
110 . و برگردانيم دلهاى ايشان را و بيناييهاى ايشان را چنان كه نگرويدند به آن نخستين بار و گذاريم ايشان را در گذشتن ايشان كه سرگردان مىگردند .
111 . و اگر كه ما فرو آورديمى به ايشان فرشتگان و سخن گفتى با ايشان مرده‌گان و گرد كرديمى بر ايشان هر چيزى گروه گروه ، نبودند تا گروند مگر كه خواهد خداى و لكن بيشتر ايشان [ 172 ] نمىدانند .
112 . و همچنانت كرديم مر هر پيغمبرى را دشمنى ، ديوان آدميان و پريان ، پيغام كند برخى ايشان به برخى آراسته سخن فريبى و اگر خواستى پروردگارت ، نكردندى آن را ، پس گذار ايشان را و آنچه فرا مىبافند .
113 . و تا بچسبد به آن دلهاى آنانى كه نگروند به آن جهان و تا پسندند آن را و تا كنند آنچه ايشان كنندگانند .
114 . ا پس جز خداى را جويم داورى و او آنى كه فرود آورد به شما نامه را جدا واكرده ؟ و آنانى كه داديم ايشان را نامه ، همىدانند كه آن فرو آورده شد از پروردگارت به راست ، پس مباش هيچگونه از گمان‌مندان .
115 . و تمام شد سخن پروردگارت راست و داد ، نه گردانندهء مر سخنان او را و او شنواست دانا .
116 . و اگر فرمان برى بيشتر آن كه در زمين ، گمراه كنند ترا از راه خداى . نه پىروى مىكنند مگر گمان را و نيستند ايشان مگر كه گزاف همىگويند .
117 . بدرستى كه پروردگارت او داناتر آن را كه گمراه شود از راه او و او داناتر به راه‌يافتگان .
118 . پس خوريد از آنچه ياد كرده شد نام خداى بر آن اگر [ 173 ] هستيد به نشانهاى او گروندگان .