القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١١٨

انعام ، مكّى ، 165 آيه

6 / 109 - 101

101 . نو آفرينندهء آسمانها و زمين ، چگونه باشد مرو را فرزندى و نبود مرو را يارى و آفريد هر چيزى را و او به هر چيزى داناست .

102 . آنتان خداى پروردگار شما ، نه خدايى مگر او ، آفرينندهء هر چيزى ، پس پرستيد او را و او بر هر چيزى نگه‌بان است .

103 . در نيابد او را چشمها و او دريابد چشمها را و او باريك‌بين است آگاه .

104 . بدرستى كه آمد شما را بيناييها از پروردگار شما ، پس هر كه بيند پس براى خويشتن و هر كه كور شود پس بر آن ، و نيستم من بر شما هرگز نگه‌بان .

105 . و همچنينت گردانيم نشانها را و تا گويند خواندى و تا پديد كنيم آن را براى گروهى كه دانند . [ 171 ]

106 . پىروى كن آنچه پيغام كرده شد به تو از پروردگارت نه خدايى مگر او و روى گردان از انباز آرندگان .

107 . و اگر خواستى خداى ، انباز نياوردندى و نكرديم ترا بر ايشان نگه‌بان و نيستى تو بر ايشان هيچگونه نگه‌بان .

108 . و دشنام مدهيد آنانى را كه مىخوانند از فرود خداى ، پس دشنام دهند خداى گذشتنى از اندازه به نادانى ، همچنانت آراستيم مر هر گروهى كردار ايشان باز پس به پروردگار ايشان بازگشت ايشان ، پس آگاهاند ايشان را به آنچه بودند كه همىكردند .

109 . و سوگند ياد كردند به خداى كوشش سوگندهاى خويش اگر آيد ايشان را نشانى هراينه گروند بدان . بگوى ! بدرستى كه نشانها نزد خداى و چه دانا گرداند شما را كه آن چون آيد نگروند .