القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١١٧

انعام ، مكّى ، 165 آيه

6 / 100 - 94

94 . و هراينه آمديد ما را تنها ، چنان كه آفريديم شما را نخستين بار و گذاشتيد آنچه [ 169 ] داديم شما را پس پشتهاى خويش و نمىبينم با شما خواهشگران شما را آنانى كه گفتند كه ايشان در شما انبازان . هراينه گسست ميان شما و گم شد از شما آنچه بوديد كه همىگفتيد .

95 . بدرستى كه خداى شكافندهء دانه و سفهء خرما ، بيرون كند زنده را از مرده و بيرون آرندهء مرده از زنده ، آنتان خداى پس چگونه گردانده مىشويد ؟

96 . شكافندهء سپيده‌دم و گردانيد شب را آرام و آفتاب و ماه شمار ، آنت اندازه كردن بىهمتا دانا .

97 . و او آنى است كه گردانيد براى شما را ستارگان را تا راه يابيد به آن در تاريكيهاى بيابان و دريا . بدرستى كه پديد كرديم نشانها را مر گروهى را دانند .

98 . و او آنى كه پديد آورد شما را از تنى تنها ، پس آرامگاهى و سپردن جايى . بدرستى كه پديد كرديم نشانها را مر گروهى را كه دريابند .

99 . و او آنى كه فرو آورد از آسمان آبى ، پس بيرون آورديم بدان رستهء هر چيزى ، پس بيرون آورديم از آن سبزى ، بيرون مىآريم از آن دانهء بر هم نشسته و از [ 170 ] خرمابنان از كاردوى آن خوشه‌هاى نزديك و بوستانهاى از انگورها و زيتون و انار به هم مانند و نامانند ، نگريد به ميوهء آن ، چون ميوه دهد و پختن آن . بدرستى كه در آنتان هراينه نشانها مر گروهى را كه گروند .

100 . و گرداندند مر خداى را انبازان پريان ، و آفريد ايشان را و فرا بافتند مرو را پسران و دختران به بىدانشى ، پاكئ او و برتر از آنچه نشان دهند .