القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٤

بقره ، مدنى ، 286 آيه

2 / 39 - 23

23 . و اگر هستيد در گمانى از آنچه فرو آورديم ما آن را بر بندهء خويش محمّد پس آييد آريد به پارهء را از مانند او قرآن و خوانيد گواهان ياران ، بتان خويش را از فرود خداى اگر هستيد شما راست‌گويان كه قرآن سخن محمد است .

24 . پس اگر نكنيد نياريد و هرگز نكنيد نياوريد پس ترسيد از آتش ، آن آتشى كه هيمهء فروزينهء آن مردمان آدميان است و سنگهاى كبريت آماده كرده شد ساخته . براى ناگروندگان .

25 . و مژده ده اى محمّد آنانى را كه گروند و كردند شايسته‌ها طاعتهاى به اخلاص كه بحقيقت ايشان راست بهشتهاى كه مىرود از زير درختان آن آبها جويهاى فراخ هرگاه كه روزى داده شوند ايشان از آن بهشتها از [ 5 ] ميوهء روزى گويند اين ميوه آن است كه روزى داده شديم از پيش ازين در دنيا و آورده شوند آن را مانند يكديگر در لون و صورت و هست مر ايشان را در آن بهشتها جفتهاى از حور و آدميان پاك كرده از حيض و خلق بد و ايشان در آن بهشتها جاويدان‌اند با اين جفتان .

26 . بدرستى كه خداى شرم ندارد لا يترك و لا يخشى ازين كه پيدا كند و پديد شبهى و داستانى پشهء پس آنچه چه يا كه باشد زبر آن پشه چون ذباب و عنكبوت پس بر هر تقدير آنانى كه گرويدند پس دانند كه آن مثل درست و راست است از پروردگار خويش ايشان و بر هر تقدير آنانى كه نگرويدند پس گويند چه چيز خواست خداى به اين حقير داستانى جواب گفت خداى كه گمراه كند به اين مثل بسيارى را از كافران و راه نمايد به اين مثل بسيارى را از مؤمنان و گمراه نكند به اين مثل مگر بيرون شوندگان را از فرمان .

27 . آنانى كه شكنند پيمان خداى را از پس استوارئ آن پيمان و برند به عداوت آنچه را كه فرمود خداى به آن كه به هم پيوسته كرده شود آن چون رحم و تباهى كنند در زمين به معاصى اينان ايشان‌اند زيان‌كاران‌اند به فوات مثوبت و دريافت عقوبت .

28 . چگونه و به كدام شبهت نگرويد به خداى و بوديد همه مردگان در اصلاب پس زنده كرد شما را در ارحام باز پس ميراند شما را « 1 » . . .

باز پس زنده كند شما را للبعث باز پس به سوى او بازگردانده شويد للجزاء .

29 . او آنى است كه آفريد براى شما عبرة و منفعة آنچه هست در زمين همه باز پس آهنگ كرد به سوى آسمان پس راست كرد آن‌ها را هفت را از آسمانها [ 6 ] و او به هر همه چيزى داناست .

( 1 ) . م : ناخوانا