القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١٠٧

انعام ، مكّى ، 165 آيه

6 / 13 - 4

4 . و نيايد ايشان را از نشانى از نشانهاى پروردگار ايشان مگر بودند از آن روى گردانندگان .

5 . پس بدرستى كه به دروغ داشتند به راست چون آمد ايشان را ، پس زود آيد ايشان را آگاهيهاى آنچه بودند به او كه فسوس مىداشتند .

6 . ا نديدند كه چند نيست كرديم از پيش ايشان از گروه ، جاى ساختيم ايشان را در زمين آنچه نساخت مر شما را ، و فرستاديم آسمان را بر ايشان فروبارنده [ 155 ] و گردانيديم جويها را همىرود از زير ايشان ، پس نيست كرديم ايشان را به گناهان ايشان و پديد آورديم از پس ايشان گروهى ديگران ؟

7 . و اگر فرو آورديمى بر تو نامهء در كاغذى ، پس بسودندى آن را به دستهاى خويش ؛ هراينه گفتى آنانى كه نگرويدند :

نيست اين مگر جادويى پيدا .

8 . و گفتند : چرا نه فرود آورده شد برو فرشتهء ؟ و اگر فرو آورديمى فرشتهء را ، هراينه گذارده شدى كار ، باز پس پاييده نشدندى .

9 . و اگر كرديمى او را فرشتهء ، هراينه گردانيديمى او را مردى و هراينه پوشيديمى بر ايشان آنچه همىپوشند .

10 . و هراينه فسوس داشته شد به فرستادگانى از پيشت ، پس گرد درآمد به آنانى كه فسوس داشتند ازيشان آنچه بودند به آن فسوس مىداشتند .

11 . بگوى ، برويد در زمين ، باز پس نگريد كه چگونه بود سر انجام دروغ دارندگان .

12 . بگوى مر كراست آنچه در آسمانها و زمين ؟ بگوى مر خداى را ، نوشت بر خودش بخشيدن را ، هراينه فراهم آرد شما را به روز رستخيز نه گمانى درو ، آنانى كه زيان‌كار شدند تنهاى خويش پس ايشان نمىگروند .

13 . و مرو راست آنچه آراميد در شب و روز و او شنواست دانا . [ 156 ]