القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ١٠٣

مائده ، مدنى ، 120 آيه

5 / 104 - 96

96 . حلال كرده شد براى شما [ 149 ] شكار دريا و خوردنئ آن برخوردارئ مر شما را و مر ره گذريان را ، و بسته شد بر شما شكار دشت تا باشيد محرمان ، و ترسيد از خداى آنى كه به او گرد آورده شويد .

97 . كردا خداى كعبه را خانهء شكوه‌مند ، ايستادگئ مر مردمان را ، و ماه شكوه‌مند را و گوسفند فرستاده را سوى مكّه و گردن‌بندها را . آنت تا دانيد كه خداى مىداند آنچه در آسمانها و آنچه در زمين و بدرستى كه خداى به هر چيزى داناست .

98 . بدانيد كه خداى سخت عقوبت است ، و بدرستى كه خداى آمرزگار است بخشاينده .

99 . نيست بر فرستاده مگر رسانيدن ، و خداى داند آنچه پيدا كنيد و آنچه پوشانيد .

100 . بگوى ، برابر نباشد پليد و پاك و اگر چه به شگفت آرد ترا بسيارى پليد ، پس بترسيد از خداى اى خداوندان خردها تا مگر شما رهايى يابيد .

101 . اى آنانى كه گرويديد ! مپرسيد از چيزها اگر پيدا كرده شود مر شما را اندوهگين كند شما را ، و اگر پرسيد از آن گاهى كه فرو آورده مىشود نبى پيدا كرده شود براى شما ، در گذاشت خداى از آن ، و خداى آمرزگار است بردبار .

102 . بدرستى كه پرسيد از آن گروهى از پيش شما ، باز پس گشتند به آن ناگروندگان . [ 150 ]

103 . نكرد خداى از گوش شكافتهء و نه گذاشتهء و نه . . . و نه پشت نگاه داشتهء ، و لكن آنانى كه نگرويدند فرا مىبافند بر خداى دروغ را و بيشتر ايشان خرد ندارند .

104 . و چون گفته شود مر ايشان را آييد به آنچه فرو آورد خداى و به فرستاده ، گويند بسندهء ما آنچه يافتيم بر آن پدران خويش را . ا و اگر بود پدران ايشان كه نمىدانند چيزى و نه راه مىيابند ؟