القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٩٩

مائده ، مدنى ، 120 آيه

5 / 72 - 66

66 . و اگر كه ايشان به پاى داشتندى توريت را و انجيل را و آنچه فرو آورده شد به ايشان از پروردگار ايشان ، هراينه خوردندى از زبر خويش و از زير پايهاى ايشان . از ايشان گروهى ميانه‌رو ، و بسيارى از ايشان چه بدا آنچه همىكنند .

67 . اى فرستاده ! رسان آنچه فرو آورده شد به تو از پروردگارت ، و اگر نكنى پس نرسانيدى پيغام او را ، و خداى نگاه دارد ترا از مردمان ، بدرستى كه خداى راه ننمايد گروه ناگروندگان .

68 . بگو ، اى خداوندان نامه ! نيستيد بر چيزى تا به پاى داريد توريت را و انجيل و آنچه فرو آورده شد به شما از پروردگار شما ، و هراينه افزايد بسيارى را از ايشان آنچه فرو آورده شد به تو از پروردگارت گذشتنى از اندازه و ناگرويدنئ ، پس اندوه مبر بر گروه ناگروندگان .

69 . بدرستى كه آنانى كه گروند و آنانى كه جهود شدند و از كيش به كيش شوندگان و ترسايان ، هر كه گرود به خداى و روز بازپسين و كند شايسته ، پس نه بيمى بر ايشان و نه ايشان اندوهگين شوند . [ 144 ]

70 . هراينه گرفتيم پيمان پسران يعقوب و فرستاديم به ايشان فرستادگان ، هرگاه كه آيد ايشان را فرستادهء به آنچه دوست نمىدارد دلهاى ايشان ، گروهى را به دروغ داشتند و گروهى همىكشتند .

71 . و پنداشتند كه نباشد آشوبى ، پس كور شدند و كر شدند ، باز پس بازگشت خداى بر ايشان ، باز پس كور شدند و كر شدند بسيارى ازيشان ، و خداى بيناست به آنچه مىكنند .

72 . هراينه نگرويد آنانى كه گفتند بدرستى كه خداى او مسيح پسر مريم ، و گفت نيك رو : اى پسران يعقوب ! بپرستيد خداى پروردگار من و پروردگار شما ، بدرستى كه هر كه انباز آرد به خداى ، پس هراينه حرام كرد خداى برو بهشت را و جاى پناه او آتش است ، و نيست مر ستمكاران را از يارى گران .