القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٩٤

مائده ، مدنى ، 120 آيه

5 / 40 - 33

33 . بدرستى كه پاداشت آنانى كه جنگ مىكنند با خداى و پيغمبر او و كوشند در زمين تباه‌كارى را كه كشته كرده شوند يا به دار كرده شود [ 136 ] يا بريده شود دستهاى ايشان و پايهاى ايشان از ناهموارى يا رانده شوند از زمين ، آنت مر ايشان را رسوايى در اين جهان و مر ايشان راست در آن جهان عذابى بزرگ .

34 . مگر آنانى كه بازگشتند از پيش كه توانا شويد بر ايشان پس بدانيد كه خداى آمرزگار است بخشاينده .

35 . اى آنانى كه گرويدند ! بترسيد از خداى و جوييد به او نزديكى و كوشيد در راه او تا مگر شما فيروزى يابيد .

36 . بدرستى كه آنانى كه نگرويدند ، اگر كه مر ايشان را آنچه در زمين همه و مانند او با او تا بخرند به آن از شكنجهء روز رستخيز ، پذيرفته نشدى ازيشان و مر ايشان را عذابى دردناك .

37 . مىخواهند كه بيرون آيند از آتش و نيستند ايشان هرگز بيرون آيندگان از آن و مر ايشان را عذابى پايدار .

38 . و مرد دزد و زن دزد پس ببرّيد دستهاى آن هر دو پاداشتى به آنچه ورزيدند عقوبتى از خداى و خداى بىهمتاست درست‌كار .

39 . پس هر كه بازگردد از پس ستمكارى خويش و بسامان شود پس بدرستى كه خداى بازگردد برو . بدرستى كه خداى آمرزگار است بخشاينده .

40 . ا ندانستى كه خداى مرو را پادشاهى آسمانها و زمين [ 137 ] عذاب كند آنى را كه خواهد و آمرزد مر آنى را كه خواهد ؟ و خداى بر هر چيزى تواناست .