بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٨

باب 54 در باره اخلاص و معناى قرب و نزديكى خداوند متعال

خالص كه آنان رزق و روزى معينى دارند ميوه‌هاى گوناگون براى آنهاست با كمال عزت و كرامت در بهشت پر نعمت هستند . . . براى دستيابى به اين نعمتها كوششگران بايد كوشش نمايند .

ص 40 - وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ و او در نزد ما داراى مقام مقرب و پايان و منزلگاه نيكى است .

زمر 2 فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ . در حال اخلاص و با دين پاك خدا را عبادت نما . توجه داشته باش كه دين پاك و خالص از غير خدا كه هيچ شائبه توجه به غير او نبوده و خالى از هر گونه پيرايه باشد از طرف خدا و مورد پذيرش او است . و نيز در آيهء 12 - 14 فرمود قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ تا آنجا كه قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ .

بگو من موظفم كه با اخلاص و پاك داشتن دين خدا را عبادت نمايم و دستور دارم كه اول مسلمان و مرتبهء عالى از تسليم باشم . . . بگو من با كمال اخلاص دين و بندگى خدا را عبادت مينمايم حال شما هر چه را كه ميخواهيد غير خدا براى پرستش انتخاب كنيد ! ! و نيز در سوره زمر 29 فرمود ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ خداوند براى خدا پرستان و بت پرستان مثل زده به آن برده‌اى كه اربابهاى متعددى دارد و اين شركاء هر يك حكم و فرمانى جداگانه دارد و آن برده‌اى كه فقط يك آقا و مولا دارد و به هيچ كس جز او بستگى و بندگى ندارد آيا اين دو با هم يكسان و مساوى هستند حمد و سپاس فقط براى خداست ولى اكثر مردم مبتلا به مرض جهل و نادانى هستند .

مؤمن 14 فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ دين خود را پاك و خالص نموده خدا را بخوانيد گر چه كفار نپسندند .

حمعسق ( شورى ) 20 مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ . هر كس منظورش كشت و بهره اخروى باشد ما بهره او را زياد و فراوان ميكنيم و هر كس كشت و بهره دنيوى را بخواهد از مزاياى دنيوى به او ميدهيم ولى در آن جهان بهره و نصيبى ندارد .

جن 18 وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً تا آنجا كه فرموده قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً . مسجدها و سجده‌گاهها مخصوص است بنا بر اين با اينكه خدا را ميخوانيد و عبادت ميكنيد احدى را نخوانيد و در عبادت خود با او شريكى قرار ندهيد