الصحيفة السجادية (فارسى) — الصفحة ٣١٩

نيايش چهل و هفتم [ 1 ]

بار خدايا ، تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست :

خداوند يكتاى تنهاى بى همانند و يگانه .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوند كريم و بخشنده و در كرم و بخشندگى به حد نهايت ، خداوند عظيم و در عظمت بىمانند ، كبير و صاحب كبريا .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوند متعال و در نهايت تعالى و سخت انتقام گيرنده .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوند بخشايندهء مهربان داناى حكيم .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوند شنواى بيناى بى آغاز و آگاه .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوند كريم در كرم از همه افزون بر دوام و هميشه جاويدان .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوندى كه پيش از همه بوده و پس از همه خواهد بود .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوندى كه در عين اعتلا بر همه ، نزديك است و در عين نزديكى متعالى .

تويى آن خداى يكتا ، كه هيچ خدايى جز تو نيست : خداوند شكوهمند بزرگ بزرگوار و شايان ستايش .

تويى خداوندى كه هر چه آفريده‌اى نه از هيچ اصل و مايه آفريده‌اى ، و هر چه را نقش بسته‌اى بىهيچ نمونه‌اى نقش بسته‌اى ، و هر چه پديد آورده‌اى بىهيچ تقليدى پديد آورده‌اى .

تويى كه هر چه به عرصهء وجود آورده‌اى به ميزان معين آورده‌اى و هر چيز آماده كرده‌اى و كارهاى عالم نيك سامان داده‌اى .

تويى كه در آفرينش شريكى ياريت نكرده و در كارها به وزيريت