الصحيفة السجادية (فارسى) — الصفحة ٢٨٥

نيايش چهل و پنجم [ 1 ]

رخت بر بندى ، فراقت رنج افزا شود . اى مايهء اميد ما كه دوريت براى ما بس دردناك است .

بدرود اى همدم ما كه چون بيايى ، شادمانى و آرامش بر دل ما آرى و چون به روى ، رفتنت وحشت خيز است و تألم افزاى .

بدرود اى همسايه‌اى كه تا با ما بودى ، دلهاى ما را رقّت بود و گناهان ما را نقصان .

بدرود اى ياريگر ما كه در برابر شيطان ياريمان دادى و اى مصاحبى كه راههاى نيكى و فضيلت را پيش پاى ما هموار ساختى .

بدرود كه آزاد شدگان از عذاب خداوند ، در تو چه بسيارند ، و چه نيكبخت است آن كه حرمت تو نگه داشت .

بدرود كه چه بسا گناهان كه از نامهء عمل ما زدودى و چه بسا عيبها كه پوشيده داشتى .

بدورد كه درنگ تو براى گنهكاران چه به درازا كشيد و هيبت تو در دل مؤمنان چه بسيار بود .

بدرود اى ماهى كه هيچ ماه ديگر را توان همسرى با تو نيست .

بدرود اى ماهى كه تا تو بودى ، امن و سلامت بود .

بدرود اى آن كه نه در مصاحبت تو كراهت بود و نه در معاشرتت ناپسندى .

بدرود كه سرشار از بركات بر ما در آمدى و ما را از آلودگىهاى گناه شست و شو دادى .

بدرود كه به هنگام وداع از تو نه غبارى به دل داريم و نه از روزه‌ات ملالتى در خاطر .

بدرود كه هنوز فرا نرسيده از آمدنت شادمان بوديم و هنوز رخت بر نبسته از رفتنت اندوهناك .

بدرود كه چه بديها كه با آمدنت از ما دور شد و چه خيرات كه ما را