امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٩٧

اعتقاد و يقين على ( ع ) تبلورى از ايمان او

علّامه امينى صاحب كتاب شريف « الغدير » كه بسيارى از فضايل على ( ع ) را از زبان اهل سنت نقل كرده ، رواياتى را آورده است كه على ( ع ) مىفرمايد :

« ولقد صلّيت مع رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و إله قبل الناس بسبع سنين و انا اوّل من صلّى مَعَهُ » « 1 »

؛

من هفت سال ، پيش از آن‌كه مردم اسلام بياورند با رسول خدا ( ص ) نماز مىگزاردم ، و من نخستين كس بودم كه به همراه او نماز بجاى آوردم .

و در روايتى ديگر آورده است كه آن حضرت مىفرمايد :

« عبدت اللَّه مع رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه واله سبع سنين قبل ان يعبده احدٌ من هذه الامّة » « 2 »

؛

پيش از آنكه احدى از اين امّت خدا را پرستش كند ، من به همراه رسول خدا ( ص ) هفت سال به عبادت پرداختم .

اعتقاد و يقين على ( ع ) تبلورى از ايمان او

اعتقاد و يقين على ( ع ) تبلورى از ايمان او

سخن از اعتقاد كسى كه در كسب تمام فضايل و كرامات گوى سبقت را از همگان ربوده است چگونه ممكن است ؟

سخن از يقين كسى كه گستره‌اش كران تا كران را دربر گرفته است و در وصف از خويشتن گويد :

« لَوْ كُشِفَ الْغِطَاءُ مَا ازْدَدْتُ يَقِينَاً » « 3 »

؛

اگر حجاب ( هاى ظاهرى و دنيوى ) كنار مىرفت ، ( هرگز ) به يقينم افزوده نمىشد .

( 1 ) . علامّه امينى ، الغدير ، ج 3 ، ص 221 و 223 ( به جاى « سبع سنين » ، « ثلاث سنين » آمده است ) و ج 7 ، ص 324 ؛ الشروانى حيدر ، مناقب اهل البيت ص 37 ؛ علامه مجلسى ، بحار الانوار ، ج 38 ، ص 204 و 268 .

( 2 ) . كوفى محمد بن سليمان ، مناقب اميرالمومنين ، ج 1 ، ص 256 ؛ حاكم نيشابورى ، المستدرك ج 3 ، ص 112 ؛ ابن عساكر ، تاريخ دمشق ، ج 42 ، ص 30 ( « . . . رجل من هذه الامة خمس سنين او سبع سنين . . . » ) ؛ الغدير ، ج 3 ، ص 222 .

( 3 ) . ابن شعبة الحرانى ، تحف العقول ص 236 ؛ خوارزمى ، المناقب ، ص 375 ؛ ابن‌ابىالحديد ، شرح نهج‌البلاغه ، ج 10 ، ص 142 و ج 11 ، ص 179 و ص 202 .