امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٤٩

منشأ علم غيب و پيش گويىهاى معصومين ( ع )

در مورد امامان معصوم ( ع ) و در رأس آنها حضرت على ( ع ) بايد گفت كه منبع و منشأ اصلى آنها در اين امر ، وجود مبارك رسول خدا ( ص ) بوده است ، يعنى تمام علومى كه از راه وحى به رسول خدا ( ص ) مىرسيد ، بواسطهء آن حضرت به على ( ع ) به عنوان اولين امام شيعيان و تداوم‌بخش راه نبوت ، سپرده مىشد از طريق على ( ع ) به امامان بعدى ، يكى پس از ديگرى به ارث مىرسيد . پيش‌از از آنكه به ذكر رواياتى در اين باره بپردازيم يك مسأله را نبايد ناديده بگيريم كه انسان‌ها بطور عموم و امامان معصوم و پيشوايان الهى به طور مخصوص مىتوانند برخى از شايستگىها و موهبت‌ها را در خود بپرورانند و از امتيازاتى بهره‌مند شوند كه ديگران از آنها محروم و بىبهره مانده‌اند . اگر كسى تقواى الهى را پيشه كند ، خداوند قدرت و توانايى تشخيص حق از باطل را به او مىدهد و او را به مقام عرفان و معرفت مىرساند :

« يَا أيُّهَا الَّذِينَ امَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَاناً . . . » « 1 »

كسانى كه به خدا ايمان راستين داشته باشند ، خدا نيز آنها را از تاريكيهاى جهل و تباهى به عالم نور و معرفت رهنمود مىكند :

« أَللَّهُ وَلِىُّ الَّذِيَن امَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ الَى النُّورِ . . . » « 2 »

بسيارى از بندگان الهى دراثر عبادت خدا ، ايمان ، تقوى ، انجام كارهاى شايسته ، خدمت به محرومان ، ايثار و فداكارى به درجات و مراتب بالايى مىرسند ، شرح صدر مىيابند ، به حكمت و عرفان و نور و هدايت مىرسند :

« أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْأسْلَامِ فَهُوَ عَلَى نُورٍ مِنْ رَبّهِ . . . » « 3 »

( آيا كسى كه خداوند سينه‌اش را براى اسلام گشوده است و او به نورى از پروردگارش راه‌يافته‌است . . . )

اين نور ، روشنايى خورشيد جسمانى نيست ، بلكه آن نور ربانى است كه در وجود رهبران الهى و امامان معصوم ( ع ) در حد اعلى ، و در مراتب پايين‌تر در وجود انسان‌هاى مؤمن و با تقوا با درجات متفاوت ، بوجود مىآيد .

( 1 ) . سوره انفال ( 9 ) / 29 .

( 2 ) . سوره بقره ( 2 ) / 257 .

( 3 ) . سوره زمر ( 39 ) / 22 .