امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٧
برخى از روايات و شواهد تاريخى دربارهء علم امام على ( ع )
3 - و قال سعيد بن المسيب : « ماكان احد من الناس يقول سلونى غير على بن ابىطالب » ؛
هيچ كس از مردم به غير از على بن ابىطالب ( ع ) نگفت از من سؤال كنيد . « 1 »
4 - روى يحيى بن معين عن . . . عن عبدالملك بن سليمان ، قال : قلت لعطاء : أكان فى اصحاب محمّد اعلم من على قال : لا و اللَّه لا اعلمه ؛
از عطاء بن ابىرياح ( م 114 ه . ق . ) پرسيدند آيا در بين اصحاب محمد ( ص ) داناتر از على را كسى بوده است ؟ ! گفت : نه به خدا عالم‌تر از او را نمىشناسم . « 2 »
5 - روى ابن عينيه عن . . . عن سعيد بن المسيب قال : « كان عمر يتعوّذ من معضلة ليس لها ابوالحسن » ؛
سعيد بن مسيب گويد : عمر از حل مشكلى كه ابوالحسن ( على ( ع ) حضور نداشت‌به ( خدا ) پناه مىبرد . « 3 »
6 - روى سعيد بن جبير عن ابن‌عباس قال : « اذا ثبت لنا الشىء عن على لم نعدِل عنه إلى غيره » ؛
سعيد بن جبير به نقل از ابن‌عباس گويد : هرگاه در مسأله دينى به رأى على ( ع ) دست يابيم ، همان را ملاك عمل قرار داده و از آن به رأى ديگرى عدول نمىكنيم . « 4 »
استاد بزرگوار و دانشمند پر تلاش در علوم قرآنى ، سيد محمدباقر حجتى ، در مقام علمى حضرت على ( ع ) در علم تفسير ، علوم قرآن و ديگر علوم ، چنين‌آورده‌است :
« پيش از اين ديديم كه على ( ع ) نخستين كسى بود كه پس از رسول خدا ( ص ) به تفسير قرآن پرداخت ، و مقام او در تفسير قرآن از نظر محققان ، بسيار ارجمند است و او كسى است كه غالب بزرگان صحابه در فهم مسائل پيچيده و مشكلات بد و مراجعه مىكردند ، زيرا به اتفاق
( 1 ) . همان منابع
( 2 ) . همان منابع .
( 3 ) . همان منابع
( 4 ) . همان منابع و نيز براى آگاهى بيشتر ازمنابع و احاديث مشابه رك : فضل بن شاذان ، الايضاح ص 194 ؛ ابن سعد ، الطبقات الكبرى ج 2 ، ص 339 ؛ بلاذرى ، انساب الاشراف ص 100 ؛ ابن بطريق ، العمدة ص 257 ؛ طبرى ، ذخائر العقبى ص 82 ؛ ابن حجر ، الاصابة ج 4 ، ص 467 و تهذيب التهذيب ج 7 ، ص 296 و فتح البارى ج 13 ، ص 286 و . . .