الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٧٣٦
زيارت امين اللَّه و فضيلت آن
ذاكِرَةً لِسَوابِغِ الآئِكَ ، مُشْتاقَةً إِلى فَرْحَةِ لِقآئِكَ ، مُتَزَوِّدَةً التَّقْوى
به يادآورى نعمت‌هاى فراوانت مشغول دار ؛ به سرور و شادمانى ديدارت مشتاق كن ؛ توشه‌بردارندهء تقوا و پرهيزكارى
لِيَوْمِ جَزآئِكَ ، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيآئِكَ ، مُفارِقَةً لِأَخْلاقِ أَعْدآئِكَ ،
براى روز قيامت ؛ و اجراكنندهء سنّت و طريقهء اوليا و خاصّان خود ؛ جداشونده از اخلاق دشمنانت قرار ده ؛
مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِكَ وَثَنآئِكَ .
و از كار دنيا مشغول به حمد و ثناى خودت نما .
سپس ، گونهء مبارك خود را بر قبر آن حضرت قرار داده و گفت :
أَللَّهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتينَ إِلَيْكَ والِهَةٌ ، وَسُبُلَ الرَّاغِبينَ إِلَيْكَ
بار الها ؛ راستى ، قلب خاشعان و خداترسان ، واله و حيرانت است ، و راه‌هاى مشتاقان به سوى تو باز است ،
شارِعَةٌ ، وَأَعْلامَ الْقاصِدينَ إِلَيْكَ واضِحَةٌ ، وَأَفْئِدَةَ الْعارِفينَ
و نمايان ، و نشانه‌ها براى كسانى كه قصد رسيدن به تو را دارند آشكار است ، و دل‌هاى اهل معرفت از تو بسيار
مِنْكَ فازِعَةٌ ، وَأَصْواتَ الدَّاعينَ إِلَيْكَ صاعِدَةٌ ، وَأَبْوابَ الْإِجابَةِ
در هراس است ، و صداهاى دعا كنندگانت به طرف تو بالا رونده است ، و درهاى اجابت و پاسخ‌گويى نيز
لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ ، وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاكَ مُسْتَجابَةٌ ، وَتَوْبَةَ مَنْ أَنابَ إِلَيْكَ
براىشان باز شده است ؛ و دعاى هر كسى كه با تو مناجات و به آرامى تو را بخواند مستجاب است ، و توبه و بازگشت كسى كه به
مَقْبُولَةٌ ، وَعَبْرَةَ مَنْ بَكى مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ ، وَالْإِغاثَةَ لِمَنِ
سوى تو بازگردد پذيرفته شده است ، و اشك گريه كننده از ترس تو مورد ترحّم قرار مىگيرد ؛ و دادرسى براى كسى كه
اسْتَغاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ ، وَالْإِعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ ،
دادخواهى كند موجود است ، و براى كسى كه از تو كمك بخواهد ، كمك بلاعوض مىفرستى ؛
وَعِداتِكَ لِعِبادِكَ مُنْجَزَةٌ ، وَزَلَلَ مَنِ اسْتَقالَكَ مُقالَةٌ ، وَأَعْمالَ
و وعده‌هايى كه به بندگانت داده‌اى قطعى است ؛ و هر كس از تو درخواست چشم‌پوشى از لغزش خود را بكند چشم‌پوشى مىكنى ؛
الْعامِلينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ ، وَأَرْزاقَكَ إِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ
و اعمال عمل‌كنندگان ، نزد تو نگهدارى و باقى مىماند ؛ و نصيب‌ها و روزىهاى تو ، به سوى بندگانت