الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٧٣٣

زيارت جامعهء كبيره

الرَّفيعَةُ ، وَالْمَقامُ الْمَحْمُودُ ، وَالْمَكانُ الْمَعْلُومُ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ،

و الا و مقام پسنديده و جايگاه معيّن در پيشگاه خداوند رحمان و مقام

وَالْجاهُ الْعَظيمُ ، وَالشَّأْنُ الْكَبيرُ ، وَالشَّفاعَةُ الْمَقْبُولَةُ . رَبَّنا امَنَّا

و جاه باشكوه و شأن بزرگ و شفاعت پذيرفته‌شده براى شماست . پروردگارا ؛ ما

بِما أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ ، رَبَّنا لاتُزِغْ

به آنچه نازل كرده‌اى ايمان آورديم و از پيامبر پيروى كرديم ، پس ما را از گواهان ثبت كن . پروردگارا ؛

قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا ، وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً ، إِنَّكَ أَنْتَ

دل‌هاى ما را پس از هدايت‌مان منحرف مكن و براى ما از جانب خود رحمتى ببخش ، به راستى كه تو

الْوَهَّابُ ، سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا . يا وَلِيَّ اللَّهِ ، إِنَّ

بسيار بخشنده‌اى ، پاك و منزّه است پروردگار ما به حقيقت وعدهء پروردگار ما محقّق خواهد شد . اى ولىّ خدا ؛ به راستى كه

بَيْني وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ذُنُوباً لايَأْتي عَلَيْها إِلّا رِضاكُمْ ، فَبِحَقِّ

ميان من و خداى متعال گناهانى است كه جز رضايت و خشنودى شما آنها را از بين نمىبرد ، پس به حقّ

مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلى سِرِّهِ ، وَاسْتَرْعاكُمْ أَمْرَ خَلْقِهِ ، وَقَرَنَ طاعَتَكُمْ

كسى كه شما را بر راز خود امين قرار داده و تدبير و امور و مراعات حال بندگانش را به شما سپرد و طاعت شما را قرين و پيوسته با طاعت خود

بِطاعَتِهِ ، لَمَّا اسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبي ، وَكُنْتُمْ شُفَعآئي ، فَإِنّي لَكُمْ مُطيعٌ ،

قرار داد ، كه نسبت به گناهان من طلب آمرزش و بخشش كنيد و شما شفيعان من باشيد ، پس من به حقيقت مطيع و فرمان‌بردار شما هستم ،

مَنْ أَطاعَكُمْ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ ، وَمَنْ عَصاكُمْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ ، وَمَنْ

هر كه از شما فرمان برد در واقع از خدا فرمان برده و هر كه از ( فرمان ) شما عصيان كند در واقع از خدا عصيان نموده

أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ ، وَمَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ اللَّهَ . أَللَّهُمَّ إِنّي لَوْ

است و هر كس شما را دوست بدارد در واقع خدا را دوست داشته و هر كه شما را دشمن بدارد در واقع خدا را دشمن داشته . بار خداوندا ؛ من اگر

وَجَدْتُ شُفَعآءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيارِ ، الْأَئِمَّةِ

شفيعانى نزديك‌تر به تو جز محمّد و اهل بيت برگزيده‌اش - كه پيشوايان

الْأَبْرارِ ، لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعآئي ، فَبِحَقِّهِمُ الَّذي أَوْجَبْتَ لَهُمْ عَلَيْكَ ،

نيكوكارند - مىيافتم آنان را شفيعان خود قرار مىدادم ، پس به حقّ آنها كه آن را بر خود لازم شمرده‌اى