الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٧١٩
ستايش مولاىمان امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه از زيارت جامعهء كبيره
ستايش مولاىمان امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه از زيارت جامعهء كبيره
ستايش مولاىمان امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه از زيارت جامعهء كبيره
مجلسى اوّل قدس سره ، در مورد زيارت جامعهء كبيره مىگويد : اين زيارت ، زيارتى كامل براى تمام امامان در حرم هر يك از ايشان است ؛ هر گاه قصد زيارت داشته باشى ، به نيّت امامى كه به زيارتش رفتى و نيز امامان ديگرى كه در دور و نزديك هستند ، مىتوانى همگى را زيارت كنى . و اگر در هر زيارت ، يكى از امامان عليهم السلام را قصد كنى و بقيّه را بالتّبع قرار دهى بهتر است ؛ همانطور كه من نيز اين گونه نيّت مىكنم .
در رؤيايى صادقه ، امام رضا عليه السلام را زيارت كردم كه اين كار را تأييد و آن را نيكو شمرد . زمانى كه به زيارت حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام مشرّف شدم و در اطراف آن روضهء مقدّسه شروع به مبارزه با نفس كردم ، و به بركت آن امام عزيز ، خداوند باب مكاشفه را بر من گشود ؛ مكاشفاتى كه عقل‌هاى ضعيف ، تحمّل شنيدنش را ندارند .
در آن عالم مكاشفه - و اگر مىخواهى بگو بين خواب و بيدارى - در حالى كه در رواق عمران نشسته بودم ديدم كه در سامرّاء هستم ، زيارتگاه آن دو امام عليهما السلام را ديدم كه در نهايت ارتفاع و آراستگى است و بر مرقد پاك آن دو بزرگوار پوشش سبز رنگى ديدم كه از لباس‌هاى بهشتيان بود و در دنيا نظير آن را نديده بودم .
در اين حال ، مولاىمان و مولاى همهء مردمان امام زمان صلوات اللَّه عليه را ديدم كه پشت به ضريح و رو به درب حرم نشسته است . با ديدن آن حضرت ، شروع به خواندن زيارت جامعه با صداى بلند مثل مدّاحان نمودم ؛ پس از پايان زيارت ، آن حضرت فرمودند : زيارت خوبى است
. عرض كردم : مولاى من ؛ جانم به قربانت ؛ زيارت جدّ بزرگوارتان است ، يعنى زيارتى است كه از ناحيهء جدّ بزرگوارتان امام هادى عليه السلام به ما رسيده است ، و به قبر آن حضرت اشاره كردم .
فرمود : آرى ؛ وارد شو . پس از ورود ، نزديك درب ايستادم ؛ فرمود : پيش بيا .