الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٧١٧

دعاى بعد از زيارت عاشورا ( دعاى علقمه ) « 1 »

وَالْآخِرَةِ . يا أَميرَ الْمُؤْمِنينَ وَيا أَبا عَبْدِاللَّهِ ، أَتَيْتُكُما زآئِراً

و آخرت جدايى ميفكن . اى امير مؤمنان و اى ابا عبداللَّه الحسين ؛ من ، به عنوان يك زاير شما ،

وَمُتَوَسِّلًا إِلَى اللَّهِ رَبّي وَربِّكُما ، وَمُتَوَجِّهاً إِلَيْهِ بِكُما ، وَمُسْتَشْفِعاً

و توسّل‌جوينده به خدا به واسطهء شما دو نفر ، و روىآورنده به سوى خدا به واسطهء شما دو نفر ، و شفاعت طلب

بِكُما إِلَى اللَّهِ تَعالى في حاجَتي هذِهِ ، فَاشْفَعا لي ، فَإِنَّ لَكُما عِنْدَ

به سوى خدا به واسطهء شما دو نفر ، در مورد اين خواسته‌ام ؛ خدمت‌تان شرفياب شده‌ام . پس ، برايم نزد خدا شفاعت كنيد ؛

اللَّهِ الْمَقامَ الْمَحْمُودَ ، وَالْجاهَ الْوَجيهَ ، وَالْمَنْزِلَ الرَّفيعَ وَالْوَسيلَةَ ،

زيرا شما داراى مقامى ستوده شده ، آبرويى شايسته ، و جايگاهى و الا ، و وسيله و واسطه نزد خدا هستيد ؛

إِنّي أَنْقَلِبُ عَنْكُما مُنْتَظِراً لِتَنَجُّزِ الْحاجَةِ وَقَضآئِها وَنَجاحِها مِنَ

من از خدمت‌تان مرخص مىشوم ولى انتظار مىكشم كه خواسته‌ام را حتمى ، برآورده و كامياب ،

اللَّهِ بِشَفاعَتِكُما لي إِلَى اللَّهِ في ذلِكَ ، فَلا أَخيبُ وَلايَكُونُ مُنْقَلَبي

با شفاعت شما نزد خدا ، دريافت كنم . خدا كند ، من سر خورده و ناكام نشوم ، و بازگشتم

مُنْقَلَباً خآئِباً خاسِراً بَلْ يَكُونُ مُنْقَلَبي مُنْقَلَباً راجِحاً راجِياً مُفْلِحاً

با سرخوردگى و زيان همراه نباشد ؛ بلكه بازگشتى كام‌يابانه ، اميد بخش ، رستگار

مُنْجِحاً مُسْتَجاباً بِقَضآءِ جَميعِ حَوآئِجي ، وَتَشَفَّعا لي إِلَى اللَّهِ .

و پيروزمندانه از برآورده شدن تمام حاجت‌هايم باشد ؛ و - از شما دو نفر مىخواهم - برايم نزد خدا شفاعت ويژه‌اى انجام دهيد .

انْقَلَبْتُ عَلى ما شآءَ اللَّهُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ ، مُفَوِّضاً أَمْري

با اعتقاد و تمسّك به اين كه تنها خواست خداوند انجام مىشود ، و نيز هيچ نيرو و جنبشى جز از ناحيهء خداوند وجود ندارد ، رهسپار

إِلَى اللَّهِ ، مُلْجِأً ظَهْري إِلَى اللَّهِ ، مُتَوَكِّلًا عَلَى اللَّهِ ، وَأَقُولُ حَسْبِيَ

مىشوم ؛ البتّه ، امورم را به خداى واگذار مىكنم ، و تكيه بر لطف او مىدهم ، و توكّل بر او مىكنم و مىگويم :

اللَّهُ وَكَفى ، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ دَعى ، لَيْسَ لي وَرآءَ اللَّهِ وَ وَرآئَكُمْ يا

خدا برايم بس و كافى است ؛ خدا ، دعاى همهء دعاكنندگان را مىشنود ؛ براى من جز خدا و شما - اى

سادَتي مُنْتَهى ، ما شآءَ رَبّي كانَ ، وَما لَمْ يَشَأْ لَمْ يَكُنْ ، وَلا حَوْلَ

بزرگان من - درگاهى نيست ؛ هر چه پروردگارم بخواهد همان مىشود ، و هر چه نخواهد به هيچ وجه انجام نمىشود ؛ و هيچ نيرو