الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٦٩٠

8 - دعاى حضرت خضر عليه السلام معروف به دعاى كميل « 1 »

تَسْمَعُ فيها صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فيها بِمُخالَفَتِهِ ، وَذاقَ طَعْمَ

كه صداى بندهء مسلمانت را مىشنوى كه در جهنّم به خاطر مخالفت و نافرمانيش زندانى شده است ؛ و به خاطر

عَذابِها بِمَعْصِيَتِهِ ، وَحُبِسَ بَيْنَ أَطْباقِها بِجُرْمِهِ وَجَريرَتِهِ وَهُوَ

معصيت و گناهش مزه عذاب جهنم را چشيده است و بين طبقه‌هاى مختلف جهنم به خاطر جرم و گناهش زندانى شده است ؛ او

يَضِجُّ إِلَيْكَ ضَجيجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِكَ ، وَيُناديكَ بِلِسانِ أَهْلِ

با ضجّه و ناله ، به اميد و آرزوى رحمتت فرياد برمىآورد ، و با زبان و طرز گفتار

تَوْحيدِكَ ، وَيَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِرُبُوبِيَّتِكَ . يا مَوْلايَ ، فَكَيْفَ يَبْقى فِي

يگانه‌پرستانت تو را ندا مىدهد و توسّل به ربوبيّت و پروردگارى تو پيدا مىكند . اى مولاى من ؛ چگونه اين

الْعَذابِ وَهُوَ يَرْجُو ما سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ ، أَمْ كَيْفَ تُؤْلِمُهُ النَّارُ

بنده‌ات در عذاب باقى بماند با وجود اين كه به حلم و بردبارى ديرينه‌ات اميدوار است ؟ يا چگونه آتش او را به درد آورد ؛

وَهُوَ يَأْمُلُ فَضْلَكَ وَرَحْمَتَكَ ، أَمْ كَيْفَ يُحْرِقُهُ لَهيبُها وَأَنْتَ

با اين كه او به فضل و مهربانيت ، آرزومند است ؟ يا چگونه زبانه‌هاى آتش ، او را بسوزاند

تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَتَرى مَكانَهُ ، أَمْ كَيْفَ يَشْتَمِلُ عَلَيْهِ زَفيرُها وَأَنْتَ

در حالى كه صدايش را مىشنوى و جايگاهش را مىنگرى ؟ ! يا چگونه شعله‌ها و شراره‌هاى آتش او را در برگيرد در حالى كه

تَعْلَمُ ضَعْفَهُ ، أَمْ كَيْفَ يَتَقَلْقَلُ بَيْنَ أَطْباقِها وَأَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ ، أَمْ

ناتوانى او را مىدانى ؟ يا چگونه با وجود راستگوئىاش - كه تو نيز از آن آگاهى - بين طبقه‌هاى جهنّم بالا و پايين رود ؟ يا

كَيْفَ تَزْجُرُهُ زَبانِيَتُها وَهُوَ يُناديكَ يا رَبَّهْ ، أَمْ كَيْفَ يَرْجُو فَضْلَكَ

چگونه مأموران آتش او را به سوى دوزخ مىرانند در حالى كه او ندا مىدهد و مىگويد : اى پروردگار من ؛ يا چگونه او به فضل تو اميدوار

في عِتْقِهِ مِنْها فَتَتْرُكُهُ فيها ، هَيْهاتَ ، ما ذلِكَ الظَّنُّ بِكَ ، وَلَا

باشد تا رهايش كنى ، ولى تو او را در آتش وامىگذارى ؟ ! نه هرگز ؛ اين بعيد است و چنين گمان و انديشه‌اى در مورد تو نيست ؟ و اين

الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِكَ ، وَلا مُشْبِهٌ لِما عامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدينَ مِنْ

گونه در مورد فضل تو معروف نيست ؛ و اين ، شبيه رفتار بزرگوارانه و

بِرِّكَ وَإِحْسانِكَ ، فَبِالْيَقينِ أَقْطَعُ لَوْلا ما حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذيبِ

نيكويى و احسان تو ، نسبت به يكتاپرستان نيست . پس يقين دارم و باورم بر اين است كه اگر حكم و دستور تو