الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٦٧٥
6 - دعاى روز عيد فطر كه از جناب محمّد بن عثمان قدس سره روايت شده است
أَللَّهُمَّ إِنّي تَوَجَّهْتُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ أَمامي ، وَعَلِيٍّ مِنْ خَلْفي وَعَنْ
بار الها ؛ به تو روى آوردم به واسطهء ( حضرت ) محمّد صلى الله عليه و آله و سلم كه پيش‌روى من است ، و ( حضرت ) على عليه السلام پشت سر و از
يَميني ، وَأَئِمَّتي عَنْ يَساري ، أَسْتَتِرُ بِهِمْ مِنْ عَذابِكَ ، وَأَتَقَرَّبُ
سمت راست ، و امامانم از سمت چپ ، گرداگرد خود اين بزرگواران را آورده‌ام تا خود را به وسيلهء ايشان از عذابت بپوشانم ، و خود را
إِلَيْكَ زُلْفى لاأَجِدُ أَحَداً أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْهُمْ ، فَهُمْ أَئِمَّتي ، فَامِنْ
از نظر مرتبه به تو نزديك گردانم ، هيچ كسى را كه از نظر رتبه و مقام از ايشان نزديك‌تر به تو باشند سراغ ندارم . اينان ، پيشوايان من‌اند ؛
بِهِمْ خَوْفي مِنْ عِقابِكَ وَسَخَطِكَ ، وَأَدْخِلْني بِرَحْمَتِكَ في عِبادِكَ
ترسم از كيفرت و خشمت را به واسطهء ايشان تبديل به آرامش كن ؛ و به رحمتت مرا در زمرهء بندگان
الصَّالِحينَ . أَصْبَحْتُ بِاللَّهِ مُؤْمِناً مُخْلِصاً عَلى دينِ مُحَمَّدٍ
صالح و شايسته‌ات درآور . صبح كردم در حالى كه ايمان و اخلاص نسبت به پروردگار دارم و بر دين و آيين حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ،
وَسُنَّتِهِ ، وَعَلى دينِ عَلِيٍّ وَسُنَّتِهِ ، وَعَلى دينِ الْأَوْصِيآءِ وَسُنَّتِهِمْ ،
و نيز دين و آيين حضرت على عليه السلام ، و بر دين و آيين و روش جانشينان ايشان پايدار و ثابتم ؛
امَنْتُ بِسِرِّهِمْ وَعَلانِيَتِهِمْ ، وَأَرغَبُ إِلَى اللَّهِ تَعالى فيما رَغِبَ
به امور پنهان و آشكارشان ايمان دارم ، و به چيزهايى كه حضرت
فيهِ إِلَيْهِ مُحَمَّدٌ وَعَلِيٌّ وَالْأَوْصِيآءُ ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ مَا
محمّد و على عليهما السلام و جانشينان‌شان نسبت به پروردگار مشتاق بودند ، اشتياق مىورزم ، و از شرّ هر چه ايشان به خدا پناه بردند ،
اسْتَعاذُوا مِنْهُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ ، وَلا عِزَّةَ وَلا مَنْعَةَ
من نيز پناه مىبرم ؛ هيچ توان و جنبشى جز به واسطهء خداوند نيست ؛ هيچ نيرو و بازدارنده‌اى
وَلا سُلْطانَ إِلّا للَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ الْعَزيزِ الْجَبَّارِ الْمُتَكَبِّرِ ، تَوَكَّلْتُ
و قدرتى ، جز براى خداى يگانه ، چيره ، عزّت‌مند ، جبّار و متكبّر نيست . بر خدا توكّل مىكنم ؛
عَلَى اللَّهِ « فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ » « 1 » . أَللَّهُمَّ إِنّي اريدُكَ
« خدا به تنهايى ( مرا بس است ) ؛ همانا خداوند دستورش و خواستش را به طور كامل انجام مىدهد » . بار الها ؛ من قصد و ارادهء تو كرده‌ام
فَأَرِدْني ، وَأَطْلُبُ ما عِنْدَكَ فَيَسِّرْهُ لي ، وَاقْضِ لي حَوآئِجي
پس تو نيز مرا اراده كن ؛ آن چه نزد تو است جستجو مىكنم ، رسيدن به آن را برايم آسان كن ؛ حاجت‌هايم را برآور ؛
( 1 ) . سورهء طلاق ، آيهء 3 .