الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٦٦٧

5 - دعاى سمات كه از نايب دوّم جناب محمّد بن عثمان قدس سره روايت شده است

بِهَا النُّورَ وَجَعَلْتَهُ نَهاراً ، وَجَعَلْتَ النَّهارَ نُشُوراً مُبْصِراً ، وَخَلَقْتَ

و با آن روشنى را آفريده ، و آن را روز قرار دادى ، و روز را هنگام جنب و جوش به همراه بينايى قرار دادى ؛

بِهَا الشَّمْسَ وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِيآءً ، وَخَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَجَعَلْتَ

و با آن خورشيد را به وجود آورده و آن را روشنىبخش ساختى ؛ و با آن ماه را آفريدى و آن را

الْقَمَرَ نُوراً ، وَخَلَقْتَ بِهَا الْكَواكِبَ وَجَعَلْتَها نُجُوماً وَبُرُوجاً ،

روشنى شب قرار دادى ؛ و با آن ستارگان را خلق كردى و آن‌ها را اختران تابان و برج‌هاى آسمان

وَمَصابيحَ وَزينَةً وَرُجُوماً لِلشَّياطينِ ، وَجَعَلْتَ لَها مَشارِقَ

و چراغ‌ها ، و زينت‌بخش ، و براى راندن شيطان‌ها قرار دادى . و براى آن مشرق‌ها

وَمَغارِبَ ، وَجَعَلْتَ لَها مَطالِعَ وَمَجارِيَ ، وَجَعَلْتَ لَها فَلَكاً

و مغرب‌ها ، و محل‌ّهاى طلوع و محل‌ّهاى جريان قرار دادى ، و براى آن محور و مدار حركت و محلّ گردش

وَمَسابِحَ ، وَقَدَّرْتَها فِي السَّمآءِ مَنازِلَ فَأَحْسَنْتَ تَقْديرَها ،

و شناورى قرار دادى . و در آسمان براى آنها جايگاه مقرّر فرمودى و اندازه‌اش را نيكو قرار دادى ،

وَصَوَّرْتَها فَأَحْسَنْتَ تَصْويرَها ، وَأَحْصَيْتَها بِأَسْمآئِكَ إِحْصآءً ،

و صورت بخشيدى ، و نيكو صورت‌نگارى كردى ؛ و با نام‌هايت به شماره درآوردى ،

وَدَبَّرْتَها بِحِكْمَتِكَ تَدْبيراً فَأَحْسَنْتَ تَدْبيرَها ، وَسَخَّرْتَها بِسُلْطانِ

و با حكمتت تدبير نمودى پس به خوبى تدبير فرمودى ، و تحت سلطهء

اللَّيْلِ وَسُلْطانِ النَّهارِ وَالسَّاعاتِ ، وَعَدَدِ السِّنينَ وَالْحِسابِ ،

شب و روز و ساعت‌ها و شمارهء سال‌ها و حساب آن‌ها را مسخّر نمودى ؛

وَجَعَلْتَ رُؤْيَتَها لِجَميعِ النَّاسِ مَرْأًى واحِداً . وَأَسْألُكَ اللَّهُمَّ

و ديدن آن‌ها را براى تمام مردم ، يكسان كردى . بار الها ؛ از تو به واسطهء

بِمَجْدِكَ الَّذي كَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَكَ وَرَسُولَكَ مُوسَى بْنَ عِمْرانَ عَلَيْهِ

شكوهت درخواست مىكنم ؛ همان كه بدان وسيله با بنده و فرستاده‌ات حضرت موسى پسر عمران

السَّلامُ فِي الْمُقَدَّسينَ ، فَوْقَ إِحْساسِ الْكَرُّوبِيينَ ، فَوْقَ غَمآئِمِ

- سلام بر او باد - سخن گفتى در ميان قدسيان ، بالاتر از آن چه كرّوبيانت قادر به درك آن باشند ؛ بالاتر از ابرهاى