الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٦٦١
4 - دعاى مهمّ كه جناب محمّد بن عثمان قدس سره آن را بسيار عظيم و باارزش دانسته است
وَالْأَلْسُنُ مُنْبَسِطَةٌ بِما تُمْلي عَلَيْها ، وَلَكَ عَلى كُلِّ مَنِ اسْتَعْبَدْتَ
و زبان‌ها تا جايى كه تو براىشان املا كردى گويا هستند . بدين جهت حقّ تو بر تمام
مِنْ خَلْقِكَ أَلّا يَمُلُّوا مِنْ حَمْدِكَ ، وَإِنْ قَصُرَتِ الْمَحامِدُ عَنْ
آفريده‌هايى كه بايد تو را بپرستند آن است كه از ستايش تو خسته و افسرده نشوند ؛ با اين كه هر چه تو را بستايند
شُكْرِكَ عَلى ما أَسْدَيْتَ إِلَيْها مِنْ نِعَمِكَ . فَحَمِدَكَ بِمَبْلَغِ طاقَةِ
و سپاس گذارند ، باز هم ستايش‌ها در مقابل نعمت‌هايت نارسا است . پس ستايشگران به اندازهء توان
جُهْدِهِمُ
( حَمْدِهِمُ ) الْحامِدُونَ ، وَاعْتَصَمَ بِرَجآءِ عَفْوِكَ الْمُقَصِّرُونَ ،
و كوشش خود تو را ستايش كردند ، و مقصّران به رشتهء عفو و بخشش تو چنگ زدند ،
وَأَوْجَسَ بِالرُّبُوبِيَّةِ لَكَ الْخآئِفُونَ ، وَقَصَدَ بِالرَّغْبَةِ إِلَيْكَ الطَّالِبُونَ ،
و ترسناكان از مقام ربوبيّت تو لرزانند ، و آن‌ها كه در جستجوى تواند با اشتياق به درگاهت مىشتابند ؛
وَانْتَسَبَ إِلى فَضْلِكَ الْمُحْسِنُونَ ، وَكُلٌّ يَتَفَيَّأُ في ظِلالِ تَأْميلِ
و نيكوكاران ، منتسب به فضل و فزون بخشى تواند ؛ همگى نيز در سايهء آرزوى
عَفْوِكَ ، وَيَتَضآئَلُ بِالذُّلِّ لِخَوْفِكَ ، وَيَعْتَرِفُ بِالتَّقْصيرِ في
عفوت نشسته‌اند ، و در هراس از تواند ، و به كوتاهى در سپاس تو اعتراف دارند .
شُكْرِكَ . فَلَمْ يَمْنَعْكَ صُدُوفُ مَنْ صَدَفَ عَنْ طاعَتِكَ ، وَلا
آن‌ها كه از فرمان‌برداريت رو گردان‌اند ، يا به
عُكُوفُ مَنْ عَكَفَ عَلى مَعْصِيَتِكَ أَنْ أَسْبَغْتَ عَلَيْهِمُ النِّعَمَ ،
نافرمانيت مشغول‌اند ، تو را مانع نشد و باز نداشت از اين كه نعمت‌هايت را بر ايشان سرازير كنى ،
وَأَجْزَلْتَ لَهُمُ الْقِسَمَ ، وَصَرَفْتَ عَنْهُمُ النِّقَمَ ، وَخَوَّفْتَهُمْ عَواقِبَ
و نصيب و قسمت ايشان را فراوان گردانى ؛ و بلاها و مصيبت‌ها را از آن‌ها بگردانى ، و از عاقبت و آينده كه دچار ندامت
النَّدَمِ ، وَضاعَفْتَ لِمَنْ أَحْسَنَ ، وَأَوْجَبْتَ عَلَى الْمُحْسِنينَ شُكْرَ
و پشيمانى مىشوند بترسانى ، و براى كسى كه نيكى كند چند برابر پاداش دهى . بر نيكوكاران لازم كردى كه شكر و سپاس تو را در برابر
تَوْفيقِكَ لِلْإِحْسانِ ، وَعَلَى الْمُسيءِ شُكْرَ تَعَطُّفِكَ بِالْإِمْتِنانِ ،
توفيق نيكوكارى به جاى آورند ، و بر بدكاران نيز واجب كردى تا شكر و سپاس تو را به خاطر مهربانى و منّت نهادنت به جاى آورند ؛